A levidade do ser

Hai ámbitos concretos que con singulares narrativas normativas configuran espazos operativos específicos, os cales reflicten realidades diversas da sociedade plural na que residimos.

Un destes centros son os de rehabilitación mental, os cales son frutíferos sempre e cando a esencia racional e xerminal do ser emerxa incólume dende os angostos sendeiros plúmbeos do inconsciente freudiano e non se deixe enfeitizar polos medos suspicaces que se agochan implicitamente nos intersticios dos nosos pesadelos sombríos como os teorizou Jung.

A realidade, que é a máscara teatralizada da vida, cambia nun intre e cando todo semellaba perfecto; a pesar de que a perfección é unha entelequia metaforizada en exiguas evanescencias do pasado.

O presente lémbranos que a alma está feita de luz e tebras e que antes de poder vencer a unha besta é preciso volvela fermosa. Dende a Nave dos necios do Bosco pasando pola Historia da loucura de Foucoult ata Alguén voou sobre o niño do cuco. Polo que hai que estudar a enfermidade coa sensibilidade dun monstro como aseveraba Oliver Sacks.

Xián Antón Lorenzo Rodríguez (Ribadavia)