Adeus a Antonio Rodríguez, un dos bos e xenerosos

Galicia perde a un dos bos e xenerosos. A un dos que traballaron firmemente pola consolidación democrática, polo estado do benestar, pola igualdade de oportunidades. A un referente político coherente, dialogante e conciliador; afeito a pensar e reflexionar lonxe de dogmas e extremismos. A un socialista comprometido, que puxo a ética e a xustiza social como bandeira dos seus valores e principios.

Con moita tristura recibín a nova do adeus de Antonio Rodríguez, compañeiro e referente, de cuxa amizade e complicidade puiden desfrutar ata os seus últimos días.

Deputado e senador ata finais do século XX, chegou a ser secretario xeral do PSdeG nos anos 80 e continuou sempre comprometido cos valores do socialismo democrático. Así o fixo tamén neste século XXI cando, afastado da primeira liña política, mantivo o seu maxisterio e pedagoxía cívica, sen buscar protagonismo, pero constituíndose como referente político e ético do socialismo ourensán e galego.

Ourense foi o seu fogar, e moito loitou por esta provincia e por cada un dos seus concellos. Coñecía ben as dificultades e penurias doutras épocas e traballou arreo polos servizos públicos, pola igualdade, polo benestar. Viu como dende a transición conseguíronse importantes avances polos que loitou en ámbitos como a educación e sanidade públicas ou as pensións e infraestruturas, pero tamén foi consciente das moitas dificultades existentes e dos retos que se albiscan para o futuro. Así que hoxe o socialismo galego e ourensán están de loito.

Este Nadal, Antonio trasladoume o seu pésame polo pasamento de meu pai. Sentía non poder acompañarme, dadas as complicacións da súa saúde, pero non dubidou en amosarme o seu agarimo en forma de recordos con quen, coma el, mestre de profesión e socialista comprometido, traballou por deixar un país mellor para as xeracións máis novas.

Desgrazadamente, non poderemos volver conversar sobre esas experiencias políticas compartidas hai corenta anos; nin tampouco sobre como orientar o presente e o futuro. Pero o meu agradecemento pola súa lealdade e afecto, e o meu recoñecemento pola súa traxectoria, manteranse para sempre.

O pasamento de Antonio Rodríguez lémbranos que Ourense e Galicia necesitan de referentes coma el, con ideas e valores nobres, dispostos a antepoñer o interese xeral ao particular e a traballar polo ben común con integridade e honradez. En tempos de política de baixo nivel, cómpre poñer o foco en persoas boas e xenerosas que foron quen de dar o mellor de si en prol da xustiza social e o progreso.