Fornada de comunidade impulsada pola xuventude de Bousés, en Oímbra

UN POBO UNIDO E VIVO

Nun sábado solleiro, a aldea de Bousés (Oímbra) volveu cheirar a leña e fariña. A asociación cultural organizou unha xornada de convivencia interxeracional onde o forno comunal foi novamente o motor dun pobo no que os mozos teñen moito que dicir

200 veciños e amigos de Bousés déronse cita arredor do forno comunal, aceso tras seis anos. | A.C. Bousés

Nun contexto de despoboamento no que a xente nova marcha do rural, o concello de Oímbra ten en Bousés a súa particular “aldea gala” que resiste fronte esta tendencia xeneralizada. Porque se algo quedou claro o pasado sábado é que Bousés presume dunha xuventude moi dinámica. A imaxe do forno comunal botando fume dende as 6,00 horas foi a mellor proba de que o relevo está garantido. Detrás desta fornada atópase a asociación cultural local, composta por dez mozos que non superan os 29 anos, e que levan o peso da dinamización do lugar.

O forno comunal levaba seis anos parado, pero para a xente nova era “fundamental” recuperalo. Fabián Valencia Gonçalves, presidente da asociación e capataz forestal de tan só 23 anos, explica que o obxectivo era “que a xente se reúna, xa que hai un ano quedamos sen bar”.

O traballo colectivo, clave para facer pans, empanadas, folares e biscoitos. | A.C. Bousés

Grazas o traballo colectivo dos veciños, que ademais de levar dous tractores de leña puxeron en práctica a súa arte coa masa, o forno produciu todo tipo de empanadas, folares, pizzas e ata os biscoitos do postre. Para a parte técnica contaron cun mestre de excepción: Germán, panadeiro de Vilaza recentemente xubilado. “Pedímoslle axuda para a fornada e regalounos toda a masa”, di un agradecido Fabián, quen reside en Bousés todo o ano.

200 veciños e amigos

A xulgar pola asistencia, esta primeira fornada pode considerarse todo un éxito. “Ao final fomos 200 persoas”, sinala Fabián, das cales 180 eran veciños ou persoas vencelladas con Bousés, e dos que moitos quedaron a cear. Unha cifra redonda para unha parroquia na que durante o ano residen uns 100 veciños.

A música e o baile non faltaron antes nin despois do concurrido xantar. | A.C. Bousés

Ademais da paparota, que tivo lugar nunha ringleira de mesas no exterior, a rapazada pedira aos veciños que vestiran de época, se ben Fabián apunta que “non moitos se animaron, veremos para a próxima”. Tampouco faltou a música tradicional, da man de catro gaiteiros da comarca que amenizaron a xornada.

Festa da Xuventude

Aínda que a asociación cultural constituíuse legalmente hai un ano, os mozos levan 12 veráns organizando a Festa da Xuventude. Unha cita que se abriu a toda a veciñanza, na que sobresaen as camisolas de cores que crean cada ano, e que o pasado agosto non se puido celebrar por mor dos lumes.

Pero a ambición deste grupo de xente nova, dos que a metade viven na aldea, vai máis alá da festa. Entre os seus proxectos figura recuperar a reitoral, para o que xa están “en contacto co Bispado”, o estudo de lagares rupestres e instalar un cartaz histórico na praza en xullo, cunha ruta guiada polo historiador oimbrao Andrés Diz. Como di Fabián: “Imos facendo pouco a pouco, para darlle vida ao pobo”. E, vistos os resultados, o lume de Bousés está máis aceso ca nunca.