AFEITE NOVEDOSO

Publicado: 21 nov 2011 - 01:00 Actualizado: 11 feb 2014 - 00:00

Lo sabía. Estaba seguro de ello. Fue leer la noticia y pensar de repente en ellos, en mis amigos Milincho y Ezequiel; 'esto es carne de conversación sabia entre estos dos filósofos callejeros', pensé. No, no me refiero a los resultados electorales de ayer, ya habrá tiempo para analizarlos, y no voy a ser yo quien ahora lo haga. Les hablo de la pionera iniciativa del cercano concello de Allariz para elaborar jabones y otros productos de cosmética a partir de leche de burra. Como lo oyen. Toda aventura empresarial es bienvenida en estos tiempo, pero si además resulta novedosa y vanguardista, si nace de nuestra tierra y es capaz de alcanzar los resultados que su esfuerzo e imaginación se merecen, no tenemos más que dar la enhorabuena a sus promotores. Voy a buscar a mis amigos para ver si... ¡esperen! ¡Ahí llegan! ¿De qué vendrán hablando? Esto no me lo pierdo. Escuchen:

-¡Milincho, qué sorriso levas dibuxando na faciana! ¿Qué pasou, home?

-¿É que non me ves, Zequiel? ¿Non me notas algo distinto, eiquí pola frente? ¡Manda carallo, co que me costou! -Ezequiel lo mira, y a simple vista no aprecia nada raro en el rostro de su amigo, pero no quiere encolerizarlo, así que se hace el despistado-.

-Home, non sei... a verdade é que ando últimamente mal da vista; e a estas horas da mañanciña aínda non...

-¡Leite de burra do país, Zequiel! ¡Leite de burra, cajo no demo!

-¿Pero qué dis? ¡Home, Milincho a bebendo cedo! Mira que a Maruxa vaite dar unha labazada ó chegar a casa ¡eh! ¡Vai con ollo! -Ezequiel olisquea a su amigo por si un posible 'cheiro' a aguardiente puede justificar ese aparente delirio-.

-Que nonnnn, que non estás á moda Zequiel, que laveime esta mañá con xabón feito en Allariz co leite de ese animalciño ¿Oíches? ¡E que pel deixa!, que voy pola rúa e semella que as mulleres miran pra mín e todo ¡E qué boas están todas, rediola! ¡Ay, quén tuvera trinta anos menos, cristo bendito!

-¡Ay, Dios mío, Milincho!, ¿e non terá ese xabón de burra efeitos afrodisíacos deses? Que me vas dun quentiño que mete medo.

-O que pasa, amigo Zequiel é que me tes envexa por non ter esta pel tan lisiña, esta cor tan brillante: ti, que pareces unha uva pasa, que non te cuidas nada, que parece que foras sempre cunha cruz ás costas, tristiño de todo; ¡mens sano in corpore sano!, xa o dicían os sabios, e ¡cánta razón tiñan!

-¡O carallo!, xa xaíu o filósofo éste -Ezequiel pierde la paciencia-, ¡e ti qué tes cos vellos? Seguro que o leite de burra ese vai ben pra todo, pero o que é feo é feo sempre, Milincho, rediós, e non hai máis que mirar pra ti, que eres feo de carallo. Que vería Maruxa en ti, e que ¡non o entendo!, ¡mátasme, e non o entendo!

-Vouche dicir unha cousa Zequiel: a Cleopatra esa, ¿eh?, esa que interpretara a Liz Taylor no cine, ¿eh?, esa bañábase en leite de burra, a por eso levouse a Marco Antonio ó catre, ¿e logo que te creías?

-¡Hala, o que me faltaba!, ademáis de filósofo agora méteste a historiador tamén. E que non tes vergoña. Si a Cleopatra tivera a túa cara, ía ligar moito, si; ¡cas serpes!, porque nin leite nin a nai que pariu á burra arranxan a túa cara, ¡paspamonas!

-Bueno Zequiel, non imos foder a amistade por un xabón, non che parece? Ven eiqué e dame unha aperta, compañeiro!

-Está ben, tes razón. Oíches, ¿e canto te costou ese xabón?

-Ay Zequiel, se o final vas probá-lo, e ti falas de que eu son feo ¡Adonis dos collós!

Contenido patrocinado

stats