Aniversario da Biblioteca de Baños de Molgas

O martes, 7 de marzo de 1961, creouse a Biblioteca Pública Municipal de Baños de Molgas. Este sábado pasado, 7 de marzo de 2026, cumpríronse exactamente 65 anos. Ese día de 1961, eu aínda non fixera os dous anos; con esa idade, mal podía saber o que significaría para min aquel acontecemento, a creación daquela pequena sala de lectura e de cultura. Aínda así, non tardei moito en descubrir o seu verdadeiro valor.

Moitas veces dicimos que con tal ou cal cousa nos cambiou a vida. Eu confeso -aínda que poida parecer unha esaxeración- que a miña cambiou coa biblioteca de Baños de Molgas. É certo que, antes de descubrir o verdadeiro alcance, as miñas ansias lectoras reducíanse ás novelas do Oeste de Marcial Lafuente Estefanía e Silver Kane, e a algún que outro cómic de El Capitán Trueno o El Jabato. Mais co paso do tempo, e pola falta absoluta de recursos económicos para mercar esas novelas -as que lera eran prestadas ou de segunda man-, non me quedou outra que achegarme pouco a pouco á propia biblioteca para comezar a usar o servizo de préstamo.

Primeiro cheguei a escoller aqueles que pensaba que me gustarían; axiña pasei ós máis voluminosos porque os outros rematábaos demasiado pronto

E foi a partir de aí cando o pobre Federico non daba feito a cubrir as fichas dos libros que eu levaba para a casa. Primeiro cheguei a escoller aqueles que pensaba que me gustarían; axiña pasei ós máis voluminosos porque os outros rematábaos demasiado pronto; e mesmo acabei por seguir unha orde de estantes, lendo o que fose caendo nas miñas mans: daba igual que fose ficción, filosofía, química, poesía, ou o que cadrase. Hai que dicir que as horas da mañá, sumadas ás horas da tarde no monte coas vacas, dan para moitas páxinas. A miña asiduidade á biblioteca, e con tanta antelación, chegou a ser tal que Federico acabou por dicirme que pasase pola súa casa a recoller as chaves e que abrira eu mesmo a biblioteca; el xa se presentaría máis tarde, no seu horario habitual: de sete a nove da tarde/noite.

Co tempo quedei eu mesmo de encargado da biblioteca. Pero non tardou moito en aparecer quen quixese meter a política polo medio -e iso que eu chegara a abrila algúns domingos e festas de gardar, só para facilitar o acceso ós lectores da vila-. Así que un día collín as chaves, deixeinas nas dependencias municipais e dimitín, renunciei, despedinme.

Creo que leva xa bastantes anos pechada. Non intento saber cantos, porque me doería na alma. Para min, aquela biblioteca foi a esencia da pouca -ou da humilde- sabedoría que teño. Oxalá se volva abrir moi pronto.