Un exemplificador caso xurídico de Incapacidade Permanente

A Sala do Social do Tribunal Superior de Xustiza (TSJ) de Castilla la Mancha, na súa Sentencia 6/2026 de 8 de xaneiro, confirmou o recoñecemento da incapacidade permanente total dun conductor de camión que, tras verse afectado por unha patoloxía cardiopática, se viu na obriga de reconvertirse a tractorista, tra-la negativa da prestación por parte da Seguridade Social, ao seguir o traballador en activo.

No ano 2024, o traballador reclamou e o Xuzgado de instancia, o número 3 de Toledo, con sede el Talavera de la Reina, recoñeceu a prestación de incapacidade permanente no seu grao total a este traballador, para a profesión de conductor de camión, pero o Instituto Nacional da Seguridade Social e a Tesorería Xeral da Seguridade Social, recurriron alegando que a profesión habitual que procedía valorar é a de tractorista e non a de conductor de camión, xa que o traballador, tendo en conta as limitacións que lle producía a súa cardiopatía, comezou ocasionalmente a exercer funcións de tractorista.

O traballador exerceu como conductor de camión, durante 17 anos, pero no momento en que tivo que renovar os permisos profesionáis, a Dirección Xeral de Tráfico (DGT), non autorizou a sua renovación debido á cardiopatía diagnosticada que impedía a conducción de vehículos pesados.

O conflicto surxe cando o traballador reclama que lle sexa recoñecida a incapacidade permanente para a sua profesión e a xustiza lle da a razón, recollendo no seu fallo, “Recoñécese ao traballador o estado de incapacidade permanente total para a profesión de condutor de camión

A patoloxía diagnosticada, miocardiopatía dilatada con disfunción ventricular severa, implica que o traballador sexa portador dun desfibrilador automático implantable (DAI) que imposibilita este tipo de conducción profesional, pero sí lle permite conservar os permisos B e B+E, menos esixentes, véndose o traballador “obrigado” para poder permanecer no mercado laboral, a desempeñar funcións como tractorista.

O conflicto surxe cando o traballador reclama que lle sexa recoñecida a incapacidade permanente para a sua profesión e a xustiza lle da a razón, recollendo no seu fallo, “Recoñécese ao traballador o estado de incapacidade permanente total para a profesión de condutor de camión, debido á súa condición de cardiomiopatía dilatada con desfibrilador automático implantado, que lle impide conducir vehículos profesionais. Descártase a súa actividade como condutor de tractor, iniciada debido ás súas limitacións físicas, por alterar a consideración da súa ocupación habitual. Para os efectos de incapacidade, a ocupación habitual é a que se exerce durante un período prolongado, non a ocupación residual á que se accede por limitacións físicas”.

A clave do fallo está en determinar cal era a profesión habitual do traballador. A Seguridade Social sostiña que era a profesión de tractorista, xa que era a profesión que desempeñaba tras non haber podido renovar os permisos profesionáis e non poder conducir camións, sen embargo, o Tribunal autonómico analiza toda a traxectoria profesional do traballador e conclúe que a súa profesión habitual é a que viña desempeñando dende o ano 2004 e a que desempeñou durante 17 anos, entendendo que a profesión de tractorista, é unha profesión residual á que accedeu debido a imposibilidade de conducir camións, tra-la pérdida das licenzas profesiónáis e ás limitacións producidas pola caridopatía.

A resolución consolida así a Doutrina segundo a cal o concepto de profesión habitual debe vincularse á traxectoria profesional real e prolongada do traballador, e non a ocupacións xurdidas por motivos de saúde.