As mulleres, actrices principais dunha macabra película que sempre ten o mesmo final, a morte da protagonista

Que está a pasar no noso país, na nosa sociedade cando cada día nos despertamos coa noticia novamente da morte dunha muller ou dun menor? E non é a invención nin a manipulación da que escribe, só hai que mirar os datos e as estatísticas para decatarse de que algo non está a funcionar. Como é posible que nunha sociedade democrática, que establece por lei a igualdade efectiva entre homes e mulleres, sígase producindo violencia cara ás mulleres de maneira tan persistente?

Xa abonda de tanta violencia contra as mulleres e as súas fillas e fillos

E cuidado. Hoxe centro a mirada nun mecanismo ideolóxico que pasa máis inadvertido a pesar de que entra nas nosas vidas cada día por múltiples camiños. O avance da ultradereita que está a calar nas nosas sociedades, supón un serio perigo co seu discurso negacionista da existencia da violencia contra as mulleres. No seu adn vai defender a ideoloxía patriarcal, amparar ese machismo que lonxe de ser unha rémora do pasado está a aflorar sen complexos. Retorcen a realidade, as propias estatísticas, con ese convencemento de que todo é unha farsa. No fondo o que se persigue é que as mulleres volvamos “ao noso rol”, a ser persoas de segunda; a esos estereotipos sexistas, de ideas simples, previas, irracionais que se atribúen ás persoas en función do seu sexo, prescribindo características sobre a súa maneira de ser (a súa identidade) e de comportarse (o seu papel social). Será que algúns nos ven como unha ameaza e por esa razón nos califican de maneira despectiva como feministas ou peor, como feminazis. Haberá que recordar a denominación de feminismo según a RAE: “Principio de igualdad de derechos de la mujer y el hombre”. Pois iso, todas aquelas persoas que entendemos este término, sí, somos feministas.

Xa abonda de tanta violencia contra as mulleres e as súas fillas e fillos.

A violencia contra as mulleres non pode ter cabida en ningunha sociedade actual e democrática. Hai que erradicar os vestixios do pasado para evolucionar e construir unha convivencia xusta e igualitaria. É fundamental a implicación dos poderes públicos, con políticas de igualdade específicas e transversais. É imprescindible o papel do Ensino, en todos os seus niveis, con leis educativas que integren como principio vertebrador a educación en igualdade e coa implicación de todos os colectivos da sociedade.

Debémosllo a todas as mulleres asasinadas e aos súas fillas e fillos.