A débeda impagable

“Seríache mellor, que cando fagas un banquete, chames os pobres, mancos, coxos, cegos, e serás bendicido, porque non teñen con que che pagar...” (Lucas 14: 13-14)

Se un le o que os pensadores matinan en relación á maior ou menor incidencia do altruísmo na nosa sociedade, a maioría afirman que a súa práctica é algo excepcional, ao verse opacado polo egoísmo individual ou estrutural que persegue o dar para obter algo a cambio.

Xesús, altruistamente decidiu sufrir e sacrificar a súa vida nunha cruz. El nunca cometeu pecado e era o único que podía pagar o prezo do noso pecado coa súa morte. Fíxoo por amor a toda a humanidade e para dar vida de comuñón espiritual eterna a todos os que nos arrepentimos e poñemos a nosa fe nel. Nunca poderemos devolverlle o favor, pero pídenos que practiquemos o ben a todos aqueles que non nos poden recompensar.