A decencia de Ramón Otero Pedraio

Ramón Otero Pedraio, como todo o mundo sabe, ademais de literato creador de personaxes senlleiros como Adrián Solovio, participou na revista Nós, foi membro destacado do Seminario de Estudos Galegos, dirixindo a sección de Xeografía, e deputado nas Cortes españolas do Partido Galeguista. E non demitiu da súa responsabilidade de liderazgo durante o franquismo. Cando outros esquecíanse até da súa propia nai, distanciándose ou pasándose ao inimIgo; Otero Pedraio mantívose sempre leal.

Recuperou a súa actividade docente e foi presidente de Galaxia

No 49, falou en público en galego, na homenaxe a Valentín Lamas Carvajal no Xardín do Posío, diante das autoridades franquistas que, rabiosas, agardaron para estoupar cos seus consabidos berros fascistas. No 52 publicou o seu “Libro dos amigos” no que dicía publicamente que Castelao, Bóveda, Arturo Noguerol, etc. eran os seus amigos. Implicitamente podíase ler entre liñas: “Vilmente asasinados, vilmente represaliados,..” (“O libro das amigas”, obra colectiva que homenaxea a Begoña Caamaño, a quen lle adicaron o Día das Letras Galegas 2026, probablemente fai referencia a esta obra de Otero…).

Recuperou a súa actividade docente e foi presidente de Galaxia. E seguiu sendo membro da RAG. Conservou, en fin, valores humanos que moita xente esquece cando chegan as dificultades.