O elefante que a ministra fai tragar á sanidade pública

A ministra de Sanidade iniciou unha campaña de liquidación do modelo de atención sanitaria de Muface, Isfas e Mugeju desque se incorporou ao Goberno español. Agora, diante das incertezas no acordo cas aseguradoras privadas, asegura que a atención dos funcionarios está garantida porque o sistema público pode absorber plenamente aos 1,5 millóns de mutualistas nunha sanidade pública que “é o mellor lugar onde se pode tratar aos pacientes”.

Toda estratexia política é respetable, pero non é admisible que o dogma ideolóxico se impoña brincando por riba do realismo, porque o prezo é elevado. Pero certamente o prezo nó-no tén que pagar dona Mónica García, pois a Sanidade está en boa parte transferida ás autonomías, que terán que dixerir o elefante que lles quere facer engulir a sra. ministra. Por certo, cada mutualista ten con el aseguradas a non menos de unha ou dúas persoas máis, o que leva a cifra a 3 ou 4 millóns de persoas a integrar nun sistema colapsado.

A sra. García presenta unha imaxe da sanidade privada pouco eficiente e parasitaria da pública, en contraste cunha sanidade pública eficiente e resolutiva. O certo é que os médicos que atenden nunha e noutra son en xeral os mesmos, polo que supoño que se referirá ao sistema de atención médica. Pois un exemplo pode respostar a isto: Veño de atender na miña consulta privada a un paciente mozo con aseguramento público, diabético tipo 1 (“xuvenil”) que require coidados estritos; eran as 20.30h cando entrou i eu estaba na consulta dende as 9.30h da mañá; pregúntome se alguén mantén ese horario de consulta na sanidade pública; botei máis dunha hora con el, porque o precisaba, e tampouco semella que isto aconteza frecuentemente na sanidade pública.

Cando lle preguntei quen o levaba na pública díxome que tamén outro endocrinólogo e que o vía ¡unha vez ao ano! E que no medio o atendía por veces unha enfermeira e por teléfono. Certamente é inaceptable, supón unha irresponsable desatención médica; non alterará moito as estatísticas da sra. ministra de criterios de calidade, pero as consecuencias pra o meu paciente a longo prazo (pra cando a sra. García xa non estea no Goberno) poden ser catastróficas.Non é un caso escepcional e non encontro por onde pode dicir a sra. García que a sanidade pública é mais eficiente cá privada. Certamente é como pra botarse a tremar maxinar qué pode pasar con pacientes como este meu diabético cando a sanidade pública teña que engadir á súa sobrecárrega 3 ou 4 millóns de asegurados máis. Pero seguro que a sra. ministra o arranxa.