Igrexa da Purísima Concepción en Vilar de Astrés

A parroquia rural ata tempos recentes considerábase como parte dun territorio no que un campesiño comprendía o seu ciclo vital dende o seu nacemento ata á posterior morte e soterramento, sempre baixo o amparo espiritual do seu párroco que era o que lle subministraba os necesarios e últimos sacramentos.

A igrexa de Vilar de Astrés, baixo a advocación da Purísima Concepción, pertence ó arciprestazgo de Ourense Norte situada á entrada do núcleo de poboación da pequena vila sendo a súa dirección a estrada de Vilar de Asrés a Cabeanca.

O adro, malamente pechado, actualmente cingue o templo situado preferentemente cara o sur limitando cas traseira dun grupo de edificacións en ringleira. O acceso á Casa de Deus o rodea diversos nichos de soterramento marcando unha especie de pétrea avenida ata entrada principal do templo ocupando case a totalidade do adro.

A igexa parroquial foi unha creación do bispo José de la Cuesta y Moroto que gobernou a súa sé ourensá entre os anos (1866-1871) Do seu estipendio persoas aportado para a realización do templo contou ca estimable axuda dos veciños da zona; así deste xeito iniciouse a súa construción o día quince de xuño do ano 1868, dando remate ó mesmo o 21 de agosto do seguinte ano. Fundíronse as campás o dezaoito de novembro do ano seguinte sendo bendito o templo por don Vicente Guerrero, daquela párroco de Santa Cruz de Arrabaldo e arcipreste de Amoeiro, facultado para a representación do bispo.

O interior da igrexa o forma unha soa nave accedéndose a mesma a través dunha portada de tipo adintelado pechada cara o exterior mediante dúas follas de madeira

A Casa de Deus, data do século XIX, o forma o edificio composto dun groso muro de pedra granítica provinte da canteira do monte denominado “Romiña”; cobre o mesmo unha cuberta a dúas augas composta de tella plana. O interior da igrexa o forma unha soa nave accedéndose a mesma a través dunha portada de tipo adintelado pechada cara o exterior mediante dúas follas de madeira, dispoñendo na oparte superior dunha cornixa curvilínea traballada en pedra granítica; da remate á mesma sensos pináculos rematados e bola. A espadana sitúase sobre outra cornixa moldurada contén dous arcos de medio punto no que se aloxan sendas campás. Da remata a mesma un frontón triangular con arco de medio punto rematando nunha cruz acompañado de sensos pináculos con remate decorativo en bola.

Accédese ó presbiterio, rectangular máis alto co resto da nave, con base de madeira, cíbrese cara o exterior a tres augas mediante o emprego de tella plana; a pequena e cadrada sancristía atópase adosada ó templo cóbrese cunha soa auga. O retablo maior,en madeira, preside o presbiterio; composto de tres rúa contendo as imaxes da patroa da parroquia A Inmaculada Concepción, na rúa central un pequeno Crucifixo e ó seu carón a imaxe a popular imaxe de san Antonio de Padua; na súa parte superior, no ático, atópase unha pequena imaxe que quizais represente a san Mauro. No lado do muro da Epístola figura a interesante imaxe de vestir da Dolorosa e no lado do Evanxeo outra pequena imaxe do popular San Benito.