Manuel Baltar
A orillas del Sar
OLusitano', no concello de Lobios, ten colmado os padais máis exquisitos e esixentes, a través de tres xeracións familiares, para un mesmo obxectivo: ser referente gastronómico do Xurés e Baixa Limia, dende 1930. A máis tradicional cociña galega, que se pode degustar dende antes da guerra ata hoxe, sempre a base dos produtos naturais da terra, tivo agora a súa recompensa: a vixésima edición dos Premios da Gastronomía de Galicia recoñece a dedicación á cociña galega de 'O Lusitano', por 'toda unha vida dedicada á gastronomía galega'.
Comprobar como 'O Lusitano' é recoñecido xunto a outros restauradores, 'El Mosquito' de Vigo e o restaurante 'España' de Lugo, tamén galardoados, da idea do traballo e capacidade para estar a vangarda da cociña tradicional galega. ¡Claro que si Javier!'O Javier do Lusitano' xa me fixera observar que o restaurante data de 1930, que o seu fundador, procedente do veciño concello de Amares (Braga-Portugal), chegara as terras de Lobios para traballar nas minas de Sombras; referíase ao seu avó paterno Luis Díaz Machado, que fundara a 'Fonda Lusitana', como aínda tamén se coñece. E agora o recoñecemento a nivel galego.
Disfrutar da mellor gastronomía tradicional, os pratos da sobremesa contribuíron a paliar a fame nos tempos da guerra e posguerra que, a maioría das veces, só se disfrutaban en días de festa. A incesante evolución gastronómica de 'O Lusitano' cohabita coa maxestosa preparación para a degustación dos produtos típicos e propios do lugar: o cocido, carnes e callos limiaos, carnes de caza con arroz, teñen o mellor deleite en 'O Lusitano'
Afirmaba Álvaro Cunqueiro, grande gastrónomo, que Galicia posúe a mellor despensa de Occidente. 'O Lusitano', en Lobios, colma os padais máis esixentes. A terceira xeración, encabezada por 'O Javier do Lusitano' xa ten outra recompensa neste
premio. O beneplácito dos clientes ven de sempre, dende que o seu avó camiñou a Lobios para traballar nunha mina; e a mina da galiña dos ovos de ouro estaba na elaboración dos produtos da terra á que chegaba. Se decatou!!!, porque amigo Sancho: el hambre agudiza el ingenio.
Contenido patrocinado
También te puede interesar
Lo último
PRUEBAS DE COMPETENCIA
El aula CeMIT de Bande, referente en la comarca
VISITA DE MEDIO RURAL
Gómez destaca el papel de Beariz y su base aérea contra los incendios
La Región
CARTAS AL DIRECTOR
Mientras hablamos de crisis, el Ártico se derrite