Non chove auga...

Setembro sempre foi un mes de seca, mais neste ano o estío chegou a outubro e segue. Os encoros están moi baixos e hai que enchelos e as choivas fanse de rogar. Vivimos un tempo que se aveciña longo e atípico. Quen o diría! Segundo os meteorólogos a temperatura da terra segue a medrar e os fenómenos naturais como as danas son moito máis insistentes e perigosas. E aínda que polo noroeste sempre veñen as baixas presións estes últimos anos veñen moi secas. Mais a escaseza de auga pra encher os manantiais e os pozos ven acompañada dunha seca que na política amósase na escaseza de propostas pra sopesar e discutir asuntos sen exabruptos nin barbaridades. Os problemas da sociedade de hoxe reclaman solucións. Ou sexa: facer propostas pra sopesalas e se son boas levalas a cabo. Con todo, levamos un tempo onde a polarización, sobor de todo dos que hoxe están na oposición ó goberno, faise con moitas saídas de ton e con moi escasos argumentos. Vivimos un tempo onde seica todo é corrupcion. E eso amosa que moitos representantes públicos están entregados ó tu máis e o aplauso chocalleiro cando os seus líderes lanzan ó vento verbas que, nalgúns casos, son insultos á intelixencia.

No canto da política tamén precisamos que chova e mudando as formas; que paren os insultos á intelixencia, e que remate a seca de propostas

Polarizar é o obxectivo, pois de como vai a vida e os problemas nada se di. Soamente se fala das corruptelas do adversario e, como di o manual, esquécese da propia. Levamos un tempo, máis de dous anos, no que falar e berrar, como di o refrán, non ten cancelas. E con esa linguaxe medrando escóitanse verbas que arrepían o corpo de calquera persoa sensata. Porei algúns excesos recentes: España é unha democracia fallida, é un narcoestado; vivimos nun guerra civilismo, etc. E todo pra rematar con que na miña comunidade non acato a lei do Estado. Esas e o pin pan pun que ninguén pronunciou marcan o nivel dos debates. Todo xunto con outras lindezas que di a presidenta madrileña e que os seus deputados aplauden a rabiar. O obxectivo é desprestixiar as institucións e a quen as goberna. Polo que o nivel que amosa certa clase política comenza a dar vergoña, dado que sigue enrocada facéndolle xogo á extrema dereita, cando debía xogar a converterse nunha dereita europea e xogar a ser centrista de verdade. Polo que prefire seguir na broca fuxindo de falar da economía, do paro, da vivenda e de moitos problemas que deberan centrar o debate político. E todo isto comenza a cansar á cidadanía e a producir un efecto rebote que xa se nota nas enquisas. Ou sexa: unha oposición que perde fol. As eleccións neste pais gaña que é capaz de conquistar o centro político, e os socialdemócratas están ben postos no camiño. Pois xa son o centro social deste estado. Polo que mentres Madrid mande nos resto dos populares da península, percibo que Feijoo camiña sobor de areas movedizas e veremos o que dura.

En fin, setembro sempre foi un mes seco. De feito temos os manantiais moi escasos de auga e os encoros tamén; o dito de que sempre é tempo bo cando non chove, é unha cantinela da que falan soamente os urbanitas. As xentes do rural entenden o tempo doutra maneira. Polo que compre que chova para que os nosos eidos se fornezan de auga. E no canto da política tamén precisamos que chova e mudando as formas; que paren o insultos á intelixencia, e que remate a seca de propostas. Necesitamos debates sosegados sobor de moitos asuntos. Xa está ben de tanto berro e insulto. Pois cando unha oposición soamente berra, insulta, cada día que pasa perde forza, dado que o insulto soamente leva ó odio e o odio ó enfrontamento. E a gran maioría da xente non ve con bos ollos que un partido con aspiracións de goberno siga ise camiño.