Nostradamus pode ter razón

Interpretar os 942 cuartetos publicados nos tres libros de “Predicións”, escritos no século XVI polo boticario Michel de Notredame, pode ser un divertido exercicio de imaxinación ou un terrorífico espello de realidades que desde entón se foron sucedendo con matemática precisión. Todo depende da boa vontade do descifrador. Se nos atemos ao versificado para as décadas presentes, Nostradamus pode ter razón. Este século XXI, para o cal nos propoñiamos vivir unha gran odisea do espazo e gozar da sociedade do lecer e a cultura universais, converteuse no planeta dos simios obtusos e suicidas. No 1555 o enigmático astrólogo Michel vaticinou para estes días a explosión da terceira guerra mundial, xestada desde o inicio da nova centuria. Atrévese vostede a poñer os sucesos que vivimos hoxe fronte ao espello da conxectura máxica?

Vexamos.

Escribiu Michel de Nostradamus que Oriente e Occidente encerellaríanse nunha contenda insensata, nunha explosión de mortes e destrución do sistema político coñecido e imperante durante os dous séculos anteriores. Dixo que a gran guerra sería xestada para executarse en Oriente Medio podendo afectar o norte de África preto de Exipto e condicionar a vida de Italia e España. O descifrador de quenda asegura que o boticario francés tamén fala dun novo enfrontamento bélico entre Rusia e Europa e o espello feiticeiro da madrasta móstranos o conflito de Ucraína e as covardes torpezas da UE mercantil. Nestes días da destrución de Irán, despois do xenocidio inacabado de Gaza, comezou a terceira guerra mundial do boticario profeta?

Témome que si.

É certo que a desvergoña é inherente coa vida pública desde que se fundou o exercicio do poder, con todo agora o cinismo publicado invade o Universo.

Nos cuartetos do sabio esotérico tamén asoman as orellas dos lobos Vladímir Putin e Donald Trump. O anuncio sostén que a luz da intelixencia humana quedará mergullada na escuridade do pensamento artificial. Fala da IA? Sostén que o cambio climático romperá os esquemas da Natureza. Fala de incendios, secas e borrascas? Todo isto estámolo vendo e vivindo sen que os simios obtusos no poder teñan en mente outras razóns que o arriscado enriquecemento duns poucos e o depauperamento sen remedio de moitos. Semellan hipotéticos efectos secundarios dunha gran batalla, calculada polo augur cunha duración de sete meses continuados. En realidade a guerra xa non é unha simple contenda entre partes que se lanzan mísiles e drons como confetis de entroido. Os ferruxentos engrenaxes do capitalismo, a destrución climática do planeta e o emprego das bombas nucleares, se sobrevivimos, no futuro estudaranse como elementos consubstanciais da destrución bélica do presente.

Si, Michel de Nostradamus acertou cando predixo a desorde mundial para o século XXI, pero ademais nós deberemos consideralo consecuencia do fracaso do sistema e estar previdos diante da inmensa pobreza que ameazará e afundirá á nosa civilización tras o cinismo desta nova conflagración oriental. É certo que a desvergoña é inherente coa vida pública desde que se fundou o exercicio do poder, con todo agora o cinismo publicado invade o Universo. Vivimos o cinismo conservador e o cinismo progresista con absoluta resignación ao follear os xornais, ver a televisión, escoitar a radio ou perdérmonos polas redes. É o signo verbal desta tolemia á que o bo boticario, astrólogo e adiviño francés pon fin con dous sucesos diáfanos: a caída dun gran home fulminado por un raio: Tump, Putin, Netanyahu, Jameneí? E a chegada dun salvador do mundo nado en Brasil. Na profecía do século XVI a Michel de Nostradamus fáltanlle raios xusticeiros e sóbralle esperanza na Humanidade.