Sergio Otamendi
CRÓNICA INTERNACIONAL
Líbano, el daño colateral
¡BUONE VISIONI!
Filla de artistas, Maggie Gyllenhaal ten un longo recorrido como actriz de cine, teatro e televisión. No 2021, debutou detrás da cámara con La hija oscura, un filme que reflexionaba con honestidade e sen tabús sobre a maternidade. A través dunha estética realista, case documental - pero sen renunciar á unha poética exploración interior - a película seduciu a crítica no Festival de Venecia e obtivo tres nominacións aos Premios Óscar. Un discreto éxito que permitiu a Gyllenhaal de enfrontar o seu segundo proxecto cun orzamento bastante máis alto (80 millóns de dólares).
Con ¡La novia! Gyllenhaal decidiu cambiar completamente de rexistro. A directora aborda o xénero de terror, a partir da película La novia de Frankenstein (1935) de James Whale e a novela de Mary Shelley. O filme non é un verdadeiro remake do filme de Whale, máis ben unha revisitación libre e posmoderna, en clave feminista, da historia orixinal. Na versión de Whale a prometida da Criatura, interpretada por Elsa Lanchester, aparecía en pantalla menos de 5 minutos e tiña unhas liñas de diálogo que eran esencialmente gritos. Aquí, o seu personaxe, interpretado por Jessie Buckley, é o protagonista absoluto da historia.
Na dirección de fotografía atopamos a Lawrence Sher, o mesmo do díptico sobre Joker dirixido por Todd Phillips, que confire ao filme a mesma estética saturada e barroca – sobre todo nas partes musicais - presentes sobre todo en Folie à Deux. En xeral, Gyllenhaal tiña claro que quería a reconstrución dunha Chicago e Nova York dos anos 30 e cun filtro punk engadido. Ao mesmo tempo, o filme fai unha crítica rabiosa ao cine patriarcal do pasado. É como se Bonny y Clyde (1967), Metropolis (1927), Corazón Salvaje (1990), a filmografía de Ginger y Fred e as dos ‘mad doctors’, pasasen por unha trituradora e logo por un centrifugado para recompoñerse finalmente nunha soa obra.
As interpretacións conseguen dar veracidade a unha proposta narrativa e visual explosiva, que probablemente houbese sido desastrosa sen esas boas actuacións
¡La novia! é unha película salvaxe, fantasiosa, grotesca que xoga cos clichés do cinema de terror e co noir. Se ten algo en común co anterior filme de Gyllenhaal é por levar á pantalla, unha vez máis, personaxes ‘monstruosos’, que non encaixan coa normativa da sociedade. A parella de ¡La novia!, ademais do seu aspecto terrible, comete actos violentos ao igual que é capaz de xestos bondadosos e de transmitir amor. Neste sentido o filme é unha reflexión, como o anterior, sobre o lado monstruoso que existe en nos, sobre o lado escuro das relacións humanas.
As interpretacións de Jessie Buckley, Christian Bale, Peter Sarsgaard, Penelope Cruz e Annette Beninga, conseguen dar veracidade a unha proposta narrativa e visual explosiva, que probablemente houbese sido desastrosa sen esas boas actuacións.
Quizais a mensaxe feminista faise reiterada ao longo da película perdendo a forza inicial. Pero ¡La novia! é unha película excesiva, ao igual nisto. Gyllenhaal prefire a suma e a desmesura á subtracción e ao minimalismo.
¡La novia! non é un filme para todo tipo de público. Hai quen lle aparecerá unha película groseira, desordenada e disparatada mentres que outros disfrutarán moito da súa proposta, das súas extravagancias e da súa mensaxe.
Contenido patrocinado
También te puede interesar
Sergio Otamendi
CRÓNICA INTERNACIONAL
Líbano, el daño colateral
Simone Saibene
¡BUONE VISIONI!
¡La novia!
Xabier R. Blanco
CLAVE GALICIA
Un cartero en la mirilla
Pilar Cernuda
CRÓNICA PERSONAL
Zapatero y las elecciones
Lo último