Orar ou rezar?

“E ao orar non usedes repeticións sen sentido, como os xentís, porque pensan que serán ouvidos por dicer moitas palabras.”

(Mateo 6:7)

Lembro con moito cariño a unha interna que visitei hai moitos anos na cadea. Nunha ocasión correxiu á funcionaria de turno cando lle dixo: non vou rezar, vou orar a Deus. A funcionaria non reaccionou ben á emenda e díxolle que revisara o dicionario, e que non fose ignorante. Pero aínda que o dicionario di que as palabras son sinónimas, as connotacións son moi dispares. Cando oramos a Deus louvamos e adoramos o seu nome, pedimos ou nos arrepentimos das nossas faltas; deixamos os desexos dos nosos corazóns ante el. Cando alguén reza, só repite moitas veces un texto aprendido previamente, e ante iso Xesús manda non empegar repeticións sen sentido. Pero por que sen sentido se sei o que digo? O sentir do teu corazón só se expresará nunha oración persoal a Deus. Como cando falas co teu mellor amigo. E Deus, que escoita na intimidade, sabe do que necesitamos antes de lle pedir.