A paternidade da incoherencia

Había expectación por coñecer o desenlace do pleno do pasado venres en Ourense, pois no mesmo decidíase por un lado si o grupo de goberno sería capaz de aprobar o orzamento municipal ou, polo menos, tomado en conta para a sua discusión. Por outro, que fose rexeitado con carácter previo por defecto de forma, ao carecer do preceptivo informe do interventor, rematando aí transitoriamente o percorrido. A diferencia, como xa se explicou, non era menor, pois no segundo suposto -respaldado por BNG e PP-, a carencia de plazo legal para levalo de novo a discusión, faría imposible a sua aprobación.

Impúxose a primeira opción, grazas ao voto favorable das socialistas, exercendo de salvavidas do alcalde ao asumir a sua proposta e forzando o debate sobre a proposta orzamentaria aínda carecendo do aval técnico imprescindible. Como tamén é sabido, en consecuencia, abriuse un prazo dun mes para que a oposición artelle un hipotético acordo do que sairía un grupo de goberno que asumiría as rendas da gobernanza apeando ao rexedor do poder.

Se non houbese ese pacto político, o actual mandatario superaría a moción de confianza e tería vía libre para gastar como lle pete boa parte dos case 128 millóns de euros que se aprobarían de xeito automático. Todo apunta a que -agás milagro- tal posibilidade resulta imposible, dado o apoio clave do grupo socialista. Resulta curioso que como xa sucedeu en outubro pasado, cando sorpresivamente respaldou unha modificación de crédito por valor de 25 millóns de euros, que a sua portavoz xustificou para “liquidar o vitimismo” do rexedor e que, ademáis, na práctica ese voto non valería para nada, dada a incapacidade de xestión de este. (Nesa sesión, casualmente, non estuvo o concelleiro Vázquez Barquero, que tamén asualmente dimitiu días despois). Antonte, outra vez votando co alcalde, a voceira socialista despachouse a gusto afirmando que “non tes a nosa confianza. Dende o noso punto de vista, non estás habilitado a (sic) dirixir a cidade”.

Polo tanto semella que todo vai seguir igual. A falla de contestación interna e externa -coñecida- pode levar ao grupo municipal socialista a colixir o silencio como respaldo a esta rara estratexia de abrazar o que se detesta. Contan, tamén, co apoio explícito do secretario xeral do PSdG, Gómez Besteiro, quen puxo como “único incoherente” ao Partido Popular “que polas mañás fai oposición e polas tardes axuda e protexe a este goberno municipal”. Esquece que o seu grupo no concello de Ourense non agarda da mañá ata a tarde para adoptar posturas antagónicas, senon que o fai en cuestión de minutos, sen necesidade de sair da sesión plenaria.