Que a maxia de Nadal visite medicina interna

n n n Agora que se achega o Nadal e o espírito navideño inunda o ambiente de ilusión, esperanza, solidariedade e sentimentos positivos, agardamos que tan sinaladas datas contaxien de xenerosidade ó núcleo económico do Sergas, e por arte de maxia ou de birlebirloque, desaparezan as contencións económicas do Servizo de Medicina Interna.

O colectivo desta unidade, que diariamente desenvolvemos a nosa labor con entrega e absoluta dedicación, mantemos o firme propósito de garantir a máxima calidade asitencial, pero o noso afán non é abondo cando de cotío se atopa coa sombra da austeridade.

Os nosos maiores, en tan longa vida, non só gozan de experiencia, tamén sofren dependencia, rebosan sabiduría e pluripatoloxía, idade e soidade… pero curiosamente, con tan ampla bagaxe, adoecen de escasos “criterios de complexidade”, e por tanto, non son obxecto dun reparto xusto e equitativo de persoal de enfermería para atendelos dignamente e con garantías de calidade.

A lonxevidade, que deriva en múltiples limitacións funcionáis, o seu elevado grao de dependencia, que require a necesaria e permanente atención de persoal cualificado, e a falta de seguridade na asistencia por mor das présas, son para o sistema “subxectividades” que para nós valen moito, pero non contan nada porque custan demasiado…

Estimado paciente de Interna, a pesar de tódalas dificultades que nos impiden brindarlle unha atención e coidados dignos, non tema cando precise a asistencia dunha enfermeira se sinte malestar ou dor, polo de agora, ésta non cuestionará a súa queixa nin o someterá a escalas e probas obxectivas que xustifiquen a inversión dun analxésico en aliviar a súa doenza. Aínda que saiba vostede que a dor non é máis que unha percepción subxectiva.

Que a maxia do Nadal cumpra tódolos nosos desexos…

E xa que non derrochamos en saúde, fagámolo en humor!