A Catedral de Santiago: arte románico patrimonio da humanidade

Os Camiños de Santiago, desde hai séculos, levan aos peregrinos da Cristiandade cara a tumba dun apóstolo.

Por se fose pouco, o que actualmente é a Catedral foi o punto de partida para a construción dunha urbe monumental, Santiago de Compostela, que naceu nun bosque sagrado do Fin do Mundo con vocación de Cidade Santa e Patrimonio da Humanidade.

Hoxe, cun milleiro de anos de existencia vividos ao ritmo da extraordinaria historia compostelá, a Catedral amósase coma un complexo conxunto de espazos duns 10.000 metros cadrados de superficie, capaces de recompensar coa súa potente espiritualidade a fe dos camiñantes e coa súa beleza aos visitantes do mundo.

A Catedral de Santiago custodia as reliquias dun apóstolo da Cristiandade. No ano 813 (segundo versións, 820 ou 830) produciuse o milagroso descubrimento das reliquias do Apóstolo baixo a maleza do Monte Libredón. Atopounas un ermitaño que viu alí signos celestiais. Avisado polo bispo de Iria Flavia, o rei astur Afonso II mandou levantar unha primeira capela de pedra e barro xunto ao antigo mausoleo.

Tras dous mil anos de historia como centro espiritual, e case mil do seu actual edificio, a Catedral preséntase hoxe como un conxunto heteroxéneo de espazos e elementos estéticos que deixan ‘ler’ na pedra a extraordinaria historia compostelá. Sometida hai pouco a unha profunda restauración, hoxe é posible ver o Pórtico da Gloria en todo o seu esplendor.

E é que na súa longa existencia o templo foi escenario de toda clase de episodios sacros e mundanos, que van desde a coroación dos reis de Galicia na Idade Media ata o acuartelamento dos soldados franceses durante a Guerra de Independencia.

A Catedral é visitable todos os días desde as 07,00 ás 21 horas. A entrada é gratuíta para visitantes individuais, agás zonas do museo. Existe un Centro de Recepción dos visitantes na cripta do Pórtico da Gloria, baixo as escaleiras do Obradoiro.