Un novo son para a Banda de Gaitas do Carballiño

Vinte e seis anos de historia, máis de corenta integrantes e unha etapa dourada entre finais dos noventa e comezos do novo milenio. Todo iso parecía quedar atrás para a Banda de Gaitas do Carballiño cando deixou de soar en 2018. Oito anos despois, a historia volve tomar aire: desde marzo de 2026, a agrupación recuperou a súa voz.

O regreso xa se deixou sentir este domingo na rúa. A Banda de Gaitas do Carballiño realizou, no acto institucional da Festa do Pulpo, a súa terceira actuación desde o regreso aos escenarios, despois das celebradas en maio e xuño. Pero durante os oito anos nos que a formación permaneceu en silencio, parte da súa esencia seguiu viva no cuarteto Terras do Arenteiro, formado por antigos integrantes que nunca deixaron de tocar tras a disolución da banda. Alejandro Vidal, antigo director, é un deles, quen se incorporou á formación nos seus inicios xunto ao seu irmán pequeno, Isidro.

Para o menor dos Vidal, aquel grupo foi o seu niño musical. Alí aprendeu a tocar a gaita e terminou converténdose en profesor deste instrumento e de percusión durante unha década, ata que a súa traxectoria profesional levouno, como a tantos outros compañeiros, a afastarse da formación. Pero oito anos sen gaitas na súa terra natal foron demasiados para Isidro, que decidiu devolverlle á vila unha nova Banda de Gaitas. Desde o seu regreso, dezaseis músicos de entre 17 e 50 anos reuníronse cun obxectivo que, para Isidro, vai moito máis alá de retomar a actividade: “En Carballiño ten que existir unha banda de gaitas. Temos que funcionar. É unha necesidade vital”, explica.

Para conseguilo, empezou pola base

Para conseguilo, empezou pola base. Dirixe, coordina e ensina aos novos membros apoiándose nunha rede de alumnos que foi creando por toda a comarca, con clases no local OZOCOgz, no Casino e tamén de forma privada, ademais dunha agrupación musical en Leiro, no Ribeiro.

A súa idea é reunir todo ese traballo, ata agora máis disperso, nunha proposta que combine música e baile tradicional. “Nun futuro queremos sumar cantareiras, pandeireteiras, baile e a propia banda de gaitas para construír un proxecto máis dinámico”, comenta. Unha proposta que, polo momento, está a recibir unha resposta moi positiva. “Non puido ser mellor”, asegura. “A Xente do Carballiño que coñecía a banda quere que volva porque lembra que foi unha das mellores da provincia”.

En construcción

O plan de Isidro pasa por avanzar pouco a pouco, facendo medrar as distintas agrupacións antes de reunilas nun proxecto común. “Estamos con grupos independentes para formalos ben e despois integralos nunha formación máis grande”, sinala. De feito, a autonomía de cada grupo forma parte da súa maneira de entender o proxecto: que poidan compartir escenario sen perder polo camiño a súa identidade.

Actualmente, a organización dos ensaios tamén se adapta ás circunstancias de cada integrante. Non existe un horario fixo, pois moitos traballan, outros estudan e algúns nin sequera viven no Carballiño. Por iso, a prioridade de Isidro é outra: “Quero que aprendan ben a tocar, pero tamén que repasen o que xa saben para non esquecelo”, explica.

A súa experiencia como músico e profesor tamén lle permite afrontar este proceso con naturalidade. Con todo, Isidro ten claro que o avance da formación non só depende del, senón tamén do compromiso do alumnado: “Eu non son un mago. Se as cousas funcionan ben é porque a xente estuda e se implica. Para min é moi importante que haxa ese compromiso”, explica.

E así, Isidro vai dando forma ao seu propósito de construír unha “banda sen límites” capaz de recuperar o seu lugar na música tradicional do Carballiño.