Como Séneca, ante todo manter a calma

Séneca deixou dito, alá polo medio do século primeiro da era cristiá, que a ira ven sendo un xeito de tolemia que nos fai darlle a máxima importancia ó que carece por completo dela. Voulles pór un exemplo (algo autoinculpatorio, si, porque a cousa non lles vai dar pra tanto) da ira que pode espertar en min a insolencia dese espécime humano que aproveita o paso de peóns pra cruzalo con total indiferencia e parsimonia, tamén sen ningunha consideración pra co condutor que leva presa e non dispón da calma necesaria.

En tal ocasión o viandante camiña con ese paso exhibicionista que leva o toureiro, o matador de touros, cando fai o chamado paseillo e se vai achegando á tribuna na que asenta quen preside a corrida e dispón dun pano branco co que sinala a concesión dos apéndices auriculares do pobre bicho cando non tamén do rabo. En castelán, ou en idiolecto andalusí, non llo sei ben, esa actitude chamase chula. Vaia vostede sabelo.

O matador, que leva á súa cuadrilla seguindo o seu camiñar, está a ofrecer un espectáculo que a xente aplaude ó desfrutar del; porén o que está a facer peón o garrido e testan ven sendo algo así como un exercicio abusivo dun dereito.

Ignoro se a chamada “vergüenza torera” provén dalgún mestre da tauromaquia que se excedeu mantendo a súa pose dun xeito desacorde co dos outros dous toureiros; algo así coma Trump saudando brazo en alto co puño pechado, pode que si, pode que non.

A min recórdame, en calquera caso, a esas roldas de prensa nas que o xornalista pregunta o que quere, tal e como debe ser, e quen lle debe dar unha resposta dar dálla, pero sen responder en absoluto ó que lle foi requirido.

Estar está o prócer no seu dereito a responder como lle pete, substituído que está hoxe por esa nova especie dos “influencers”, agás no notorio caso de quen non o sexa, senón dun prócer con instrumentos abondo e capacidade suficiente pra responder, por exemplo, á pregunta de que caberá agardar no futuro da súa responsabilidade pra coa cultura do seu territorio. Se o prócer responde que lle gusta a ópera e que xa están celebrando unha mostra de pintura baixo o seu amparo, mal asunto. Exercicio abusivo do dereito a responder o que ll pete.

O prócer está pondo en evidencia a súa absoluta incapacidade de responder de acordo coa pregunta, deixando claro que carece por completo da resposta adecuada, ó tempo que deixa clara a súa ignorancia do territorio que pisa.

Só con certo estoicismo se respecta a continuación da pregunta, teimando de novo no mesmo sentido e reflexionando en que o interrogado fixo un alarde de vergonza toureira… se é que se pode cualificar así a súa actitude pois máis vale non lle dar importancia algunha a unha resposta tal e irritante, malia que o que manifesta sexa que a súa despreocupación atinxe a miles e máis miles de conxéneres. Millor regresar a Séneca e, seguindo o seu consello, practicar o arte de manter a calma.