A débeda impagable

“Seríache mellor, que cando fagas un banquete,

chames ós pobres, mancos, coxos, cegos, e serás

bendicido, porque non teñen con que che pagar...”

(Lucas 14: 13-14)

Se un se pon a ler o que os pensadores din en relación á maior ou menor incidencia do altruísmo na nosa sociedade, a maioría afirman que a súa práctica é algo excepcional, ao verse reflectido o egoísmo individual ou estrutural que persegue o dar para ter algo a cambio.

Xesús, altruistamente decidiu sufrir e sacrificar a súa vida nunha cruz. El nunca cometeu pecado e era o único que podía pagar o prezo do noso pecado coa súa morte. Fíxoo por amor a toda a humanidade e para dar vida de comuñón espiritual eterna a todos os que nos arrepentimos e poñemos a nosa fe nel. Nunca poderemos devolverlle o favor, pero pídenos que practiquemos o ben a todos aqueles que non nos poden recompensar.