Despido disciplinario por incumprir a “pausa para o bocadillo”

O Tribunal Superior de Xustiza da Rioja (TSX), a través da sua Sentenza 65/2025 de 29 de maio, declarou procedente o despido dun traballador que se negou en reiteradas ocasións a realizar a pausa de quince minutos de descanso no traballo, coa finalidade de reducir a sua xornada e saír antes da hora establecida.

Segundo os feitos probados, o traballador, do sector da siderurxia, levaba prestando servizos para a empresa, a tempo completo, dende o ano 2002. Todo transcurriu con normalidade ata que o traballador comunicou á empresa a sua disconformidade con ter que “devolver” os quince minutos de descanso diario- ao non considerar a empresa que este tempo era tempo efectivo de traballo, en relación ao acordo acadado entre os sindicatos e a empresa sobre a consideración destos tempos.

Debemos recordar que o artigo 34 do Estatuto dos Traballadores/as establece que sempre que a duración da xornada diaria exceda de seis horas, deberá establecerse un período de descanso durante a mesma de duración non inferior a quince minutos e que, este tempo de descanso, considerarase tempo de traballo efectivo cando así o establezca o convenio colectivo ou contrato de traballo. Neste caso, nin o convenio nin o contrato consideraban a pausa diaria como tempo efectivo, polo que ese tempo debía de ser recuperado polo traballador.

Debemos recordar que o artigo 34 do Estatuto dos Traballadores/as establece que sempre que a duración da xornada diaria exceda de seis horas, deberá establecerse un período de descanso durante a mesma de duración non inferior a quince minutos e que, este tempo de descanso, considerarase tempo de traballo efectivo cando así o establezca o convenio colectivo

A pesar de elo, decidiu unilateralmente non realizar a pausa diaria de quince minutos e concluir a sua xornada antes do previsto, conducta que orixinou varias advertencias formáis, chegando incluso a sancionalo por estos feitos.

O Tribunal recalca que o traballador non estaba autorizado a non realizar o descanso obrigatorio diario nin tampouco a desligarse das normas da organización, polo que consideran que o comportamento do traballador supón o quebrantamento da disciplina laboral, agravado, pola súa reincidencia a pesar de haber sido advertido, amonestado e sancionado en varias ocasións.

Asimesmo, o Tribunal rexeita que a inexistencia dun perxuicio económico directo para a empresa, atenúe a gravidade da conducta, ao concluir que non pode permitirse que un traballador de maneira unilateral delimite os seus dereitos sobre o tempo efectivo de traballo ou sobre as pausas obrigatorias, xerando un agravio comparativo para o resto da plantilla, ademáis de que entende que esa pausa, se incardina na normativa de prevención de riscos laboráis ao preverse precisamente para preservar a saúde e a seguridade no traballo, expoñendo á empresa a posibles sancións.

Por todo elo, o TSX da Rioja, avala o despido do traballador, dada a persistencia no abandono do posto de traballo anticipadamente durante nove días seguidos, considerando falta moi grave, que xustifica a decisión empresarial, ao haber sido sancionado por esos mesmos feitos.