“Mickey 17”: morrer traballando

Desde a súa primeira película sobre un aspirante profesor disposto a todo por obter unha praza fixa, Perro ladrador, poco mordedor (2000), o cineasta surcoreano Bong Joon-ho foi un critico cáustico sobre os males da sociedade e a mesquindade humana, poñendo os focos sobre as clases dos máis desafortunados e os perdedores. A súa crítica social sempre pasa por un humor entre o negro e o absurdo, e que podería definirse “amarelo” por ter uns toques gore típicos do cine oriental.

Despois do éxito internacional recibido con Parasitos (2019), o cineasta decidiu sorprender de novo, esta vez cunha película de ciencia ficción inspirada na novela de Edward Ashton, Mickey 7. En Mickey 17 o protagonista do filme é un individuo ao marxe da sociedade, un perdedor esmagado polo sistema, perseguido por un usureiro e obrigado a escapar no espazo sideral para poder sobrevivir. Despois de firmar un contrato cunha empresa encargada de colonizar un planeta xeado, Mickey convertese nun traballador moi peculiar: un “prescindible”. Encargado dos traballos máis perigosos da expedición é substituído pola súa copia, cada vez que falece.

Mickey 17 é unha película distopica, á vez que unha ciencia ficción atípica. Incluso podería definirse unha curiosa versión mutante entre Snowpiercer (2013) e Okja (2017)

Mickey 17 é unha película sobre la indignidade laboral que, neste caso, chega aos límites máis extremos: o de morrer traballando. Unha impresora 3D, vai a repoñer un novo Mickey despois de cada accidente, e o home, convertido nun número máis, está resignado a morrer unha e outra vez soportando unha carga de esforzo e un sufrimento que parece non ter fin.

Robert Pattinson, encarna literalmente o traballador do futuro, incluso en múltiples versións poñendo caras diferentes á mesma personalidade. A súa magnifica interpretación alcanza o punto máis alto na interacción cun dos seus múltiples, Mickey 18, creando situacións surreais e brillantes. Mike Ruffalo e Toni Colette interpretan os explotadores, uns viláns mesquiños e desprezables, unha parella grotesca de monstros que fan aparecer os seus vermes antagonistas do planeta colonizado como seres civilizados e bondadosos.

Mickey 17 é unha película distopica, á vez que unha ciencia ficción atípica. Incluso podería definirse unha curiosa versión mutante entre Snowpiercer (2013) e Okja (2017). Bong Joon-ho firma un blockbuster sen deixar de expornos temas éticos importantes, como a xa citada explotación laboral, pero tamén a colonización e o ecoloxismo. Non todas as escenas resultan logradas - hai momentos demasiados absurdos e outros gores que quizais sobran – pero o filme, a pesar de ser imperfecto, ten unha mensaxe moral moi clara e contundente. Ten a súa indiscutible orixinalidade e demostra que o cineasta, a pesar de ter logrado a fama internacional, mantén firme a súa actitude provocadora fronte ao poder.