Perdido e atopado

“Pero era o propio para nós facer

festa e estar alegres, pois este teu irmán estaba morto e volveu á vida,

estaba perdido e foi atopado.”

(Lucas 15:32)

Seguro que vimos moitos documentais nos que aparecen vítimas delituosas. Case todos atopan un pequeno consolo cando o culpable é condenado con proporcionalidade. Con todo, algúns lle gardan un profundo rancor ao autor preso, aínda que este se arrepentiu e abandonou os seus camiños criminais.

Do mesmo xeito que o fillo menor da parábola do fillo pródigo, moitos de nós vivimos moi afastados do noso Pai Celestial no pasado, e sufrimos as malas consecuencias da nosa voluntaria separación espiritual de Deus. Con todo, tamén experimentamos o amor e paz espiritual de Xesucristo ao arrepentirnos e confiar nel.

Se unha persoa volve á senda do evanxeo de Xesús, alegrémonos grandemente e non lle recriminemos o seu pasado como fixo o irmán maior do pródigo. Estar vivindo sen as bendicións espirituais de Deus foi unha dura condena.