ORGANIZADO POR ALUMNOS DE LA UVIGO
150 participantes en las Xornadas Interxeracionais en Ourense
REINSERCIÓN SOCIAL
El arte no es un mero pasatiempo, es una herramienta de sanación individual y cambio. Esto se hizo evidente para el público que asistió ayer a la inauguración de la exposición colectiva “A frase que me libera” en la Biblioteca Pública Nós. La singularidad de esta muestra de 36 piezas de pintura abstracta radica en que ha sido elaborada por personas privadas de la libertad en el Centro Penitenciario de Pereiro de Aguiar.
Entre rojos, azules intensos, amarillos y explosiones discretas de verde, los internos han canalizado emociones como ira, enojo y sorpresa en juegos de abstracción que semejan a momentos un corazón latiendo, la cabeza de un ave, el torso de un caballo o un rostro humano; posibles trasuntos simbólicos de pensamientos y deseos relacionados con la libertad. Cada pieza comienza con una frase que es un punto de partida para un discurso visual que expresa la complejidad de la reconstrucción personal y la resolución de conflictos.
A palabra liberdade “O proxecto xurde a partir de dúas liñas conceptuais: dinamización lingüística e inclusión educativa, todo xirando sobre o eixo da palabra liberdade. Foi deste xeito que os internos comezaron coa iniciativa de desenvolver unha acción artística para que eles poidan optar á reinserción e ter un proxecto de vida, ademais de falar galego, unha lingua que coma ben sabemos sufriu grandes restriccións durante moito tempo. Trátase en resumidas contas de emplear o poder das imaxes para transformar vidas”, explicó Ana de la Torre, directora educativa del Centro Penitenciario.
Francisco González, director del Centro, explicó: “Toda actividade educativa, cultural, formativa e deportiva, é un pilar fundamental para buscar a súa reinserción e a súa reeducación social. As condenas, todas as condenas teñen unha duración, un inicio e un fin, e os profesionais penitenciarios o que intentamos é que ese período, que é como se fose un paréntese na súa vida, poidan traballar as súas deficiencias, as súas dificultades, os seus problemas para que, cando saian, poidan incorporarse dunha maneira normal á sociedade e poder desenvolver o normal funcionamento da vida sen problemas nin cometer delitos”.
Uno de los seis internos cuya obra participa en la exposición, explicó el concepto detrás de la acción educativa: “El objetivo era representar las emociones a través de los colores, y también dar la visión de que no somos bichos raros; tan solo somos personas corrientes por más que estemos en un centro penitenciario. Creo que es un poco lo que se ha conseguido: transmitir nuestras emociones y anhelos a través de la técnica del marmoreado, que hemos aprendido durante nuestras clases nuestra profesora de arte. Una inciativa como esta te ayuda a rediseñar la vida que quieres para ti después. Yo disfruté y aprendí muchísimo”.
Contenido patrocinado
También te puede interesar
ORGANIZADO POR ALUMNOS DE LA UVIGO
150 participantes en las Xornadas Interxeracionais en Ourense
XIX SIMPOSIUM EN EXPOURENSE
Las energías renovables, desde los edificios hasta el bitcoin
DENUNCIAS DE LOS LECTORES
Cronista local | Las denuncias de los vecinos de Ourense hoy, jueves 16 de abril
Lo último
Fernando Ramos
El juez Peinado y Begoña Gómez, ciudadana ordinaria
CINCO ADEGAS DE VECIÑOS
Os Cantos de Adega regresan a Manzaneda
Fernando González
DESCUBRINDO A BIBLIA EN OURENSE
Fraxilidade protexida