Cumpre coa intención

Como ben sabe todo lector de ciencia ficción, hai moi poucas películas do xénero que poidan mirar de fronte ós clásicos que este lle deu á historia da literatura. Quizais poidan contarse cos dedos dunha man. Non obstante, hai algúns anos que o discurso, o relatorio...

Teto, un mago con moitas luces

O   símil máis coñecido dos soños quizais sexa o cine (e de aí vén a famosa expresión “fábrica de soños”); non obstante, a realidade é que quen nos transporta ó mundo dos soños é a maxia. Ata creo que a...

Veciñas de porta con porta

Quero pensar que as dúas mulleres que están a barallar no mazadoiro da burga son máis que amigas, porque unha delas dille á outra que o seu home, polas noites, nunca sabe cando chega á casa. Non o sabe el. Ela si. Raio de home!, remata. As dúas mulleres levan panos na...

Baixo un sol queimón

O Laretas sentou nun mazadoiro que había á esquerda no medio da Pitediña. A calor apertaba e Agapito Lorito Cremañón, para máis aquel, non levaba gorra. Aí, sentado, Agapito non lle podía facer honor ó seu alcume, porque non tiña con quen falar....

Teño que saír para ler

Que canseira, meu Deus! De durmir. Deste día morriñento. Está demostrado que, para ler, teño que saír da casa e andar, ou moverme pola cociña. Pero ler na cama mátame redondo. Topeneo unha e outra vez ata que deixo o libro e, ale, a dar unhas cabezadas. E canto...

Todo un día sen música

Agora mesmo (que estades a ler o Recuncho) xa hai novo campìón de Liga e xa hai novo... lider? do PSOE. Agora mesmo (que estou a escribir o Recuncho) aínda non sei nada diso. Porque aínda é sábado pola noite. E tampouco son adiviño. Mais case aseguro que a Liga...

Fenómeno social

Os oito millóns de franceses que pasaron a vela converteron a "Os rapaces do coro" nun verdadeiro fenómeno social. E os membros da Academia do Cine validárona como a súa candidata ó Oscar á mellor película de fala non inglesa. Christophe Barratier, director...

A libre circulación das persoas

Case todos os días hai algunha noticia que me chama a atención, ou ben porque me enrabecha ou ben porque me asombra. Hoxe lin unha que me alterou un chisco. Detiveron a un futbolista español por axudar a un inmigrante a ingresar en España. Onde está a libre circulación das...

O Ribeiro en pé

O  tempo climatolóxico do sábado pola mañá non foi quen de impedir a concentración en Ribadavia por un Ribeiro con futuro, en relación, claro está, á solicitude de zona catastrófica por culpa das xeadas acaecidas a finais do mes de abril. Baixo...

Proído nos ollos

Pícanme os ollos. Refrégoos. Ou ráñoos. É dicir, que rasco neles coas mans. Coas dúas xuntas. Ó acabar, miro para o ordenador ou para a televisión, pero axiña esgaduño no ollo esquerdo coa man esquerda. Ou sexa, que o esfrego. Din que os ollos...

Pecados mortais e veniais

Con todas as canles televisivas que hai e levo case unha semana sen ver películas. A programación é tan pobre e tan repetitiva que me digo que estou moito mellor escribindo, escoitando música ou lendo. E iso que son dos que vexo as mesmas películas unha e outra vez. Pero claro, se...

Un, dous, tres

Un, dous, tres. Quen lle asubía a aquel xabaril que foza entre o bulleiro da diverxencia? Quen se achega a aquela sombra que se alonga, que se alonga? Quen mente para que creamos que di a verdade? Todos os apóstolos viaxaron na procura dunha doutrina que alguén lles predicou. O problema...

Atrancos ás axudas do viñedo

O venres espertei coa nova deste xornal de que a Consellaría do Medio Rural se nega a dar axudas ó viñedo por culpa das xeadas de hai máis dunha semana. Se digo que quedei alucinado mentiría un chisco porque xa lera outras manifestacións de que tal estamento non estaba para...

Incomoda e moito

Para os críticos e cinéfilos una “película pequena” adoita designar un produto carente de actores importantes, sen efectos especiais nin grandiosidade de ningún tipo, pero tocada por esa chamada variña máxica que é a inspiración. En...

Os pendóns do millo

Quero contemplar os pendóns do millo, pero os ollos tan só se me van para a igrexa de Baños de Molgas. Estou no fondo da Pitediña, sentado baixo a sombra dun amieiro que bebe das augas do río Arnoia. Hai uns minutos que deixei de ler e agora estou a facer tempo para marchar. O...

Sempre a música

Sento na cadeira de catro patas para escribir. Abro o ordenador. Conecto os auriculares. Meto o jazz de Greg Osby. Fochico, primeiro, un chisco polo feisbuq. E alá vou: Escribo sobre a conciencia dun mosquito, que nin tan sequera sei se a ten. Escribo sobre o son dunha gaita que toca máis alá...

Bestas sen conciencia

Somos como animais para as guerras. Somos bestas paras as pelexas. Somos malnacidos para os insultos. Somos cafres, máis ben monstros, para nós mesmos. Pois ben, todo isto ata chego a soportalo e aguantalo. Pero o que sempre se me pon costa arriba, ou aínda máis, o que non soportarei...

Xa case dá igual

O venres pola tarde escribía encol das redes sobre trata de persoas, máis en concreto de nenos, coa intención de mandar o escrito a este Recuncho Hebdomadario; algo que tiña intención de facer pola noite. Pero, non sei por que, dei pé a que chegara o sábado. Este...

Actuar de oficio

Acabo de ver pola televisión, por dúas veces, unhas imaxes dun presunto afeccionado do Betis golpeando en Bilbao a unha persoa porque si, porque lle deu a gana. Había tres mongoloides (non se merecen outro nome) actuando nos feitos: o que zoupaba, o que se ría e o que gravaba desde un...