Viaxe feliz

Balbino Romano Tatexo foi a Vigo. Porque Balbino, a súa dona Baia Elocuente Suárez e o seu fillo Hades Romano Elocuente tiveron que ir a Vigo. Para iso madrugaron algo máis dun día normal. Perdón, madrugaron a nai e o fillo, porque Balbino, aínda madruga máis os...

O Santiago Pemán daqueles tempos

Aquel que queira facerse notar, adoita telo fácil: todo consiste en soltar algunha parvallada e quedar tan pancho. E faise desde que o mundo é mundo. Hai xente que esbardalla porque xa naceron así. Chega entón un momento en que xa o ven tan simple que saben seguro que convencerán...

Contra a varíola negra

Hai moito, pero moito tempo; máis ou menos polo xullo de 1909, moitas eminencias médicas chamábanlle a Galicia “a patria do gran Courel”. E non estou a referirme ós montes ou á serra do Courel, senón a unha familia de médicos que proceden de Viana do...

Frialdade atmosférica e informativa

No momento de escribir isto, vai frío, moito frío. No momento de escribir isto xa sinto frialdade ante todo o barullo da rapaciña Diana Quer. Síntoo por ela, pero xa me nego a ler máis e máis noticias sobre esa desgraza. Por todos os Santos, que a deixen en paz! Xa...

Vive e deixa vivir

Hai que tomar a vida como cadre. Se vén mal, pegámoslle unha reviravolta e facemos que se coloque ben. Se vén ben, plantámoslle un biquiño nos fociños e tiramos para adiante. Tamén é bo tomala con sarcasmo, home! Se non a tomamos así, non se entende o...

Alguén que rompe as regras

Cada vez que usamos a expresión “coa igrexa topamos” facémolo sempre en plan negativo. Eu mesmo, non hai moito, nun Testemuñas da Memoria usaba esa expresión no plan de que “ata aí se chegara co asunto”. Pero ás veces hai alguén que rompe as...

Proposta rompedora

Con “American Splendor” (2003) non nos atopamos tan só ante un cómic cinematográfico espléndido, senón unha das propostas máis rompedoras e máis intelixentes que nos chegou do cine independente americano nos últimos anos. Reflexión...

A banda sonora dun asubío

Levo 15 minutos escoitando o álbum musical “Live at the Apollo” de James Brown e fóra chove. Ou marmaña. A man dereita refrega as cellas dos meus ollos e tan só un pensamento bule polo espazo baleiro dunha cociña pequena. Non teño por que dicir o pensamento....

A expresión dun pensamento

A cidade respira gases tóxicos porque o alalá dun vehículo xeme cancións que ninguén canta. Oxalá as pingas de orballo mollen uns beizos secos porque unha vida chea de espiñas non adoita bañarse nunhas herbas molladas. Os gases tóxicos pérdense...

Cantar os Reis

Non tiña pensado ir, pero fun. Á cabalgata dos Reis Magos de Ourense. Non sei que lle comentei á muller e esta, claro, apuntouse ó momento. Sempre lle gustaron estas algaradas. Non tiña pensado ir, pero fun. Fomos. E xa que fun ilusioneime coma un neno. Porque vía a...

Pena ante tal situación

Os ourensáns non temos ganas de troulas nocturnas. Aínda que para practicar sexo non é necesario marcar as horas... sempre é bo a calquera momento. Parece que Ourense é a provincia española na que caeu máis a poboación en 40 anos. É dicir, que non...

Resumo do 2017

Rematou o ano 2017 e, como é costume, hai que facer entón o típico resumo anual cinematográfico. As estreas baixaron sete películas (case un mes) con respecto ó 2016, xa que pasaron polas pantallas ourensás 138 filmes comerciais. Digo comerciais, porque aquí...

O Sapoconcho

A Real Academia Galega publicou hai uns días a relacións das palabras máis buscadas no seu dicionario, alcanzado a categoría da máis buscada “afouteza”. Vale, de acordo. Pero o que máis me chocou foi a que quedou en terceira posición: sapoconcho....

Libres de pensamento!

Que manía a de meterse cos sentimentos da xente! O Dépor ábrelle un expediente á xogadora de fútbol feminino Patricia Díaz Rúa, ourensá, porque seica celebrou a vitoria do Celta ante o seu equipo masculino. O asunto parece ser que, ó final, foi unha...

Nacer no corpo

Pódese dicir que a filla de Abigail vai coma unha princesa pola rúa do Agro de Baños de Molgas. Mesmo semella que o seu estilo nácelle no corpo. A filla de Abigail, A Moca, chámase Mabel Vilamelle Suárez e viste, vestiu sempre tan elegantemente que calquera que a vexa, sexa...

Productor incómodo

En vida, chamáronlle corruptor da xuventude, instigador á prostitución e chulo. Tamén o condenaron en primeira instancia a seis anos de reclusión por asociación criminal e o de máis arriba. Riccardo Schicchi foi un personaxe incómodo, pero que lle soubo dar...

As primeiras enchentes

Rematou o Nadal. Remataron entón as primeiras enchentes. Aínda quedan as do Ano Vello e Ano Novo. As de Reis creo que xa pasaron á historia. Agora a estes pobres pouco os lembramos... o maldito Papá Noel! Estas festas, coa escusa esa de reunión familiar, me parece a min que de...

A carreira do medio

Collo carreira do medio e intento chegar á fin do camiño. Hai moitos atrancos, pero chouto por enriba deles. Aqueles que me están moi altos, non me queda outra que arrodealos. Arrodeos. Non obstante, a carreira semella que non ten fin. Vexo alá, ó lonxe, as rodeiras dos carros e...

Feira en Baños de Molgas no 1901

Non hai maneira! Levo un bo cacho fochicando pola Internet ou polo San Guguel (que é máis ou menos o mesmo, claro) buscando cando se celebraba a feira en Baños de Molgas no ano 1901. Si, xa choveu, xa. Non consigo atopar nada. Deixo entón que a miña imaxinación se vaia...

O escribidor que erra

Quero ser orballo no tempo seco da compaixón e mollar as corredoiras que levan a uns lugares que estiveron pero xa non están. Quero ser remuíño nun río calmo ou nun pequeno regato. Non todos podemos ser o que queremos. Ás veces somos un simple asubío nun retrouso de...