Cousas do Parlamento

Que as intervencións públicas do presidente do Parlamento, Miguel Santalices, nunca decepcionan, é unha verdade axiomática, que diría un matemático, e que nantronte pola tardiña volveu transformarse nunha evidencia.   Como vostede seguramente sabe, demostrouse unha vez máis no Foro que organiza este...

Días de encrucilladas

Estudounos ben Castelao na súa derradeira producción literaria, analizando, non só a morfoloxía e os materiais dos que están feitos, senón tamén a súa significación animista e relixiosa, así como a simboloxía da súa ubicación nas encrucilladas de camiños, carreiros e vereas, sen esquecer, ademais, a relación...

Premios e premios

Malia que por vez primeira saían da omnipresente Compostela e se achegaban á provincia de Ourense, concretamente ó mosteiro de Montederramo, en cuxo "scriptorium" -segundo contan as crónicas- foi acuñado por vez primeira o termo "Ribeira Sacra", non acudín á convocatoria colectiva do acto de entrega dos Premios da...

Xestionar a calderilla

Andou o exministro de Xustiza por Ourense, para tratar de poñer algo de luz sobre o espeso neboeiro que a aplicación da nova Lei de contratos do sector público espallou en todo o país dende o pasado mes de marzo, cando entrou en vigor. Dende aquela tanto o sector público como o privado non deixan de zopar de...

A propósito da ola de frío

Foxe, esta columna, de pretender criticar a ninguén e moito menos a aquelas persoas ou colectivos ós que implicitamente vou facer mención indirecta porque, no fondo son os que inspiran a reflexión que pretendo. Perante o posible recrudecemento das inclemencias temporais dos próximos días, anuncian os...

Morrer de vellos

A marcha das relixiosas franciscanas da miña vila a unha interesante analoxía realizada pola compañeira Laura Fernández ó redactar a información publicada hai uns días neste mesmo xornal, sobre a Desamortización de Mendizábal e a marcha dos frades bieitos de Celanova, en comparación co avellentamento da poboación e...

Una bufanda independentista

O certo, agora que me poño a escribir, é que non sei se xa a tiña ou alguén lla regalou estes días de Nadal. Non llo preguntei porque din por suposto que formaba parte do seu fondo de armario, pero tan pronto lla vin enleada ó pescozo, exactamente igual que a colocan Puigdemont, non fun quen de reprimir a chanza e...

A deseucaliptización

Loxicamente o asunto é unha brincadeira e como tal brincadeira de fin de ano debe ser entendida esta columna. Do mesmo xeito que unha ferramenta para brincar é (e polo tanto, unha boa ferramenta para mellorar, xogando, o uso cotiá da nosa lingua) o propio portal das palabras que a Real Academia Galega e a Fundación...

Estatísticas e experiencias empíricas

Que triste está a aldea, que triste e que sola! A terra sen frutos, a feira sen xente, sen brazos o campo, sen nenos a escola, sen sol o horizonte, sen flor a semente. A pedra e as nubes a sempre arrasando, agoiran un ano de fame sombría; sen pan os labregos, nin herba pro gando, que vai ser deles na crúa...

A cantora da saudade

Chégame, con cariñosa dedicatoria, a última e meritoria (escribo meritoria polo mérito que ten continuar sacando discos á rúa) oferta musical de María do Ceo. Loxicamente xa lle perdín a conta por máis que polas miñas estanterías anden repartidos tódolos CD que foi quen de editar dende aquela primeira entrega...

Sobre minicumios e cimeiras

Non chega aínda a un mes, concretamente o día 21 de novembro, o goberno español e o seu homónimo portugués mantiveron un encontro transversal que leva por nome "Cumio luso-español" ou "hispano-luso" -que tanto monta...- e que se desenvolveu, na súa edición número 30, na cidade de Valladolid. No caso das...

Non hai moito e non moi lonxe

Cando me dispuxen a recoller a entrada, as mulleres -probablemente nai e filla- de dúas parellas que se atopaban nos accesos á exposición, debatían entre elas se pagaría a pena mercalas ou non. Mentres a máis maior argumentaba a favor do non "porque dura mucho" (as previsións da visita anunciaban un percorrido...

Galego coma ti

Camiño de Madrid, salvando a vía pola estepa matinal e chaira zamorana, venme á idea aquel vello lema acuñado no ano 1981 polos publicistas que deseñaron a aterraxe de Fraga Iribarne en Galicia, logo de perder a esperanza de ser algún día presidente de España. Acéndenme a luz da memoria, unhas declaracións...

Kepa

As últimas noticias das que se fan eco os medios de comunicación vascos son tranquilizadoras, no sentido no que afirman -Deia, dixit- que "mejora lentamente de un ictus en Bélgica". Se vostede non é asiduo ás redes sociais -cousa puco común, xa, nos tempos que corren-, xa sexa por medio do ordenador persoal ou...

Un home sen pixama

Evidentemente, non era a primeira vez que vía a algún cando a noite comeza a acender as luces en calquera cidade, cando menos no mundo occidental onde os hai. Pero sempre os vin dende a rúa, coma quen olla un escaparate sen interese ningún de mercar, por simple exercicio costumista e consumista. Sen...

O número e a razón

Pasaba eu un día de hai xa ben tempo, por diante da subdelegación do Goberno e, xusto á porta do edificio, sentado nas escaleiras, atopábase un home entrado xa nunha idade serodia, cuberto cunha pancarta reivindicativa escrita a man sobre un cartón calquera, a xeito de anuncio humano, na que lle facía saber a toda...

1978

Miro para atrás e vexo algo así coma unha nebulosa a través do tempo. Son corenta anos de nada, case medio século. Quen mo diría! Se daquela me propuxeran ollar para o futuro, no tería telescopio suficiente para poder maxinar onde estaría eu coas miñas circunstancias. E, xa ve... Aquí, sentado, escribindo....

A reconquista e as barricadas

Non é que teña moito que ver a tan fermosa como diversa terra andaluza cos contidos que adoita soster esta columna, pero dado que hoxe é do que fala media España e a outra media España lle retruca, vaia pois unha pequena licencia de "foreign office", sen que serva de precedente. Como adoito facer cada vez que...

O AVE, o ouro e o carbón

Cando entrou na vella estación da Ponte a primeira locomotora que chegou a Ourense (... por onde ela pasa/ fecunda os terreos,/ espértanse os homes,/ frolecen os eidos...") e que con tan boa perspectiva histórica cantou o meu admirado Curros, tal e como ben se pode ver na magnífica ilustración que inmortalizou tan...