O tres por cento

Non mo creará, benquerido lector, pero hoxe senteime a escribir con ánimo tecnicista e logo de ter visto, ter lido e ter escoitado auténticas barbaridades tanto nas redes sociais máis arroutadas e indocumentadas, coma nalgúns dos medios nacionais máis serios, decidín...

Rezando un rosario

Baixo un mesto manto de fume, que non me permite ver o horizonte de Monte Calvo dende o balcón dos Quintairos de Amoroce e que fai que a noite sexa máis pronto de noite, séntome a escribir suxestionado aínda polo efecto desolador co que me encontro ó baixar do avión en...

Catro ases da baralla

Trouxéronme, pasos sobre os que escribirei outro día, ata o corazón de Roma. Inicialmente, da Roma imperial, cesarista e pretoriana, por onde tiven o pracer de pasear ó longo de todo o día. E posteriormente, da Roma vaticana, onde un meu conveciño da aldea de...

Irei a Vigo...

Permítome parafrasear a Celso Emilio cando escribiu aquela fermosa e musical composición poética, tan ben interpretada -debo dicir, de paso- por Suso Vaamonde e dedicada a Ribadavia, que comeza dicindo: "Irei a Ribadavia/ cos melros do mencer./ Chegarei todo ledo/ unha mañá...

Aleluia!

Dis que seica andan polo Pazo do Hórreo pulindo, axustando e dándolle color, á Lei de Rehabilitación de Galicia, que chegará na súa primeira fase de tramitación, coa próxima primavera. Leo, entre algúns avances que van aparecendo na prensa, que o...

"O careto" de Alberto Núñez

É certo que estamos moi próximos á sobredose e que as burbullas do "cava" catalán, mesmo sen probarmos unha soa copa, xa comeza a bordarnos a todos polas orellas. De tódolos xeitos, por máis que sexa así, non me podo resistir a comentar un detalle case...

Carta aberta ao PP

Señores dirixentes do Partido Popular: Cando, a principios do pasado mes de xuño, tiven oportunidade de asistir ó desenvolvemento dunha comisión de cultura no Congreso dos Deputados con motivo da defensa dunha Proposición Non de Lei presentada pola deputada ourensá da...

Non sei que celebran

Nantronte pola noite, denantes de marchar á cama e despedir un día que me deixou baldadas as entendedeiras racionais, ó meso nivel -salvando as lóxicas distancias- que me quedaran as emocionais aquela infausta tarde de mediados de agosto, lin un queixoso comentario dun colega de oficio...

Os da terceira vía

Estou seguro de que somos lexión. E cando digo lexión, non me estou referindo a un batallonciño de alférez, sarxento e cabo furriel, senón a millóns de galegos, vascos e cataláns, andaluces, extremeños e canarios, casteláns, cántabros e...

Non temos perdón de Deus

Cando se substanciou a proposta de aprobación dunha constitución europea e, por lóxica humana, se levantou un alporizado debate entre os partidarios do si e os avogosos do non, eu daquela pronuncieime publicamente, non lembro se a través destas columnas ou por medio dun comunicado...

Un suízo, dous alemáns...

Podería ser un conto deses que comezan sempre con "era unha vez un galego, un...". Pero non. Foi algo que me aconteceu a min hoxe pola mañá e que dun xeito empírico non fai máis ca referendar algo sobre o que con certa frecuencia veño reflexionando nesta columna....

Unha foto necesaria?

É evidente que a xestión dunha alcaldía é certamente complexa. Como evidente é tamén que aquel ou aquela que ostenta tal responsabilidade está permanentemente suxeita ó foco mediático e, polo tanto, exposta á crítica, xa sexa por...

Os suaves e o dedo de Maritxell

Se teño que quedar con unha ou dúas fotografías, de todas cantas teño visto estes últimos días e que teñan que ver co estrondo convivencial que está a piques de estourar ó outro lado da península, polo seu simbolismo quedaría con tres....

Sarabela total

Non hai coma un día outonizo para unha tarde de teatro. Non sei se alguén dixo isto. Se non o dixo ninguén pensando na excelente combinación ou na magnífica maridaxe -que seguro que si-, queda agora aquí escrito. Pensei nisto nantronte, xa de noitiña, cando...

Os clásicos e a razón

Nin o mes de setembro de 1893 Manuel Curros Enríquez escribe dende Madrid unha carta dirixida ós promotores do xornal republicano "El Correo de Celanova", que había unha semanas que saíra á rúa con vocación libertaria semanal, saudando a chegada do...

Máis vacas ca xente

Hai uns días, o meu vello amigo e camarada de travesía, Miguel Anxo Fernández, pendurou do seu muro de facebook, unha fermosa fotografía -calculo eu que dos anos 20- na que, dende unha perspectiva case aérea se pode ver o ambiente da feira bisemanal que, como xa hai tempo que ten...

De himnos e bandeiras

Repaso os xornais dixitais do día denantes de me poñer a escribir esta columna e vexo bandeiras estreladas por tódalas beiras. Non é a primeira vez que me pronuncio ó respecto e non me doen prendas en volvelo repetir. Non mo crerá, pero cada vez sonlle menos de himnos...

Lamento a discrepancia

Nantronte encontrei na vila ós propietarios dunha das vivendas máis seriamente ameazadas polo incendio que hai unhas semanas nos alarmou a todos polo preto que andaron as labaradas de varias granxas e mesmo dalgunha urbanización, dentro xa do casco urbano celanovés. Non o volvera...

Fala, mudiña!

Cando eu era neno, na miña aldea dos Quintairos había unha muller maior que, lamentablemente, non lembro cómo se chamaba nin a qué familia pertencía. Era miúda, como eran tódalas mulleres da miña infancia. Vestida sempre de negro, coa res corcobada e cun...

Sinceramente, xa fede!

Se agora lle pregunto, benquerido lector, así en seco, se sabe quen é Vicente Guillén, estou seguro de que lle pasará exactamente como me pasou a min e a non ser que teña familia por alí e lea habitualmente os xornais que se publican naquela Comunidade, dificilmente me...