Tornando auga da terra seca

Dado que onde aconteceu foi en Valencia, alí onde as augas son tan importantes para a horta e para a economía cotiá dos seus habitantes que ata contan de vello cun tribunal que imparte xustiza sobre elas, véuseme a min o símil que reproducirei de contado e co que tratarei de analizar  con certa profundidade a...

Se eu fose Feijóo...

Se eu fose Feijóo -que o son, e tamén de segundo apelido, pero non o outro- explicaríalle polo miúdo que faría fronte ó desafío que lle teñen posto por diante. Como non o son e escribir non ten cancelas, e menos riscos aínda, porque o máis que pode suceder é que non acerte, voume atrever a facer, unha vez...

Marcianos

Hai uns anos, cando a lava incandescente da corrupción comezou a asomar con toda a súa carga de calor e de color polas fendas tectónicas de practicamente tódalas formacións políticas tradicionais (PP, CIU, PSOE -o PNV é unha cova) que exerceron a práctica do poder durante poucos ou moitos anos -incluso ó longo de...

Ourense, parada e fonda

Son consciente de que non é a primeira nin a segunda vez que titulo unha columna con este tópico. Hoxe fágoo ó fío das informacións saídas á luz estes días relativas á próxima apertura ó público do antigo hotel San Martín, agora como "Barceló Ourense" e con nada máis e nada menos ca 90 habitacións situadas no...

Espantallos sonoros

Dende hai uns días teño vido escoitando o estourido continuado dunha especie de petardos, que proceden dalgún outro núcleo da miña parroquia que mesmo son quen de contemplar dende a azotea na que está situado o solar da miña casa, todo elo cara o solpor do val de Celanova. Na aldea da que proceden houbo un...

Benquerido Mariano

Permíteme a familiaridade do tuteo porque non é que me leves moitos anos e agora xa non es presidente de nada que conleve formalismos protocolarios. Dado que estás de actualidade máxima por teres pasado a mellor vida -política, enténdese- e que neste país, como ben dixo Rubalcaba, enterramos coma ninguén ós...

Campións de dominó

Debe ir xa pola enésima vez -que é un número indeterminado- que me repito, cousa que non deixarei de facer ata que alguén con mando en praza se pronuncie seriamente sobre isto e colla o nabo polas follas para tratar de procurar unha solución definitiva. Ó fío do gravísimo problema demográfico que padecemos dun...

Cine, cine, cine, cine...

Escribía nantronte unha columna na que reflexionaba sobre a contradición que supuña que Ourense estea estes días a piques de perder o seu festival de cine co feito inconmensurable de que a cineasta máis internacional do cine español apostara por varios escenarios da  nosa provincia e durante as mesmas xornadas...

Estés ourensáns están tolos

Se eu fose Isabel Coixet e lera o titular que abre a portada do xornal de hoxe -onte, para vostede-, xusto por riba da foto que ilustra a información na que se di que Boborás se viste de cine "para ela", exclamaría para os meus adentros o mesmo que exclamaba Axtérix cando vía esnafrarse, un tras outro, ós romanos...

R+ P = 4.000 €/mes

Hai xa uns días que veño botando contas das declaracións realizadas a semana pasada pola parlamentaria viguesa que se descolgou perante a policía compostelá cunha versión nocturna do "vostede non sabe con quen está falando!" no transcurso dunha noite de esmorga, sen a traxedia engadida, lóxica e afortunadamente, da...

Unhas fotografías de Auria

Tal e como escribín hai unhas semanas, non podemos negar a evidencia e por máis que a grande maioría das veces blasfememos contra as novas ferramentas que nos forneceron as actuais tecnoloxías da comunicación, pola inmensidade de cafres que foron capaces de facer aflorar á superficie, outras veces son certamente...

A placa

O que lle vou contar, benquerido lector, aconteceume o xoves pasado nos arrabaldos de Vilanova dos Infantes e, penso que paga a pena contalo porque un nunca sabe as sorpresas coas que se pode topar no camiño por máis que o camiño transite pola súa zona de confort. Eran algo máis das cinco da tarde cando eu,...

Pregunto eu...

Permítame, benquerido lector, que, pasado o día e pasada, entón, a romaría, faga aínda unha paradiña reflexiva para poñerlle o ramo a unhas cantas ideas soltas, expostas esoutro día nesta mesma columna respecto de como celebrarmos ou non o Día das Letras Galegas. Ben é certo -poño por diante- que eu non...

Reflexións arredor do Día das Letras

Seleccionar a alguén para ser obxecto dalgún recoñecemento, para outorgarlle un premio por un traballo concreto ou mesmo para destacar a súa traxectoria vital -que é algo sempre subxectivo-, dende os Nobel ós premios máis humildes e sinxelos, tipo "veciño ou veciña do ano" do barrio ou da parroquia, constitúe por...

Desculpen as molestias

Xa que hai uns días fixen referencia á folga do funcionariado de Xustiza, relatando o meu caso persoal a modo de exemplo de como esa reivindicación salarial nos afectou en maior ou menor medida a milleiros de galegos, permítame, benquerido lector, que lle poña o ramo ó asunto cunha segunda parte da que fun...

Catatonia

Ás portas do aparente final do devalo polo que transita nestes momentos a política catalana e do inmenso fastío que a mesma nos produce a todos -ou case todos-, do mesmo xeito que provoca nos miolos o interminable tracatrá dunha tarabela no medio do campo de millo, pídeme o corpo colocar o zoom na xanela desta...

Quen garante os nosos dereitos?

O día 3 de febreiro -van alá os tres meses cumpridos- foi, do tempo que levo vivido, o día máis acedo da miña existencia. Logo de corenta interminables xornadas, coas súas longas noites de pedra engadidas, algo menos da metade nesa especie de "milla branca" na que ninguén quere estar, como é a "unidade de...

Enerxía potencial e enerxía cinética

Non é a primeira vez que escribo sobre estes conceptos, pero non dende o seu contexto físico, senón no amplo contexto do turismo en xeral e dun xeito singular no ámbito do turismo cultural que tanto futuro ten -ó meu xuízo- en Ourense. Non é a primeira vez que abordo este asunto, pero non me cansarei de...

Non se celebraba nada en Faramontaos

Non era a primeira vez que acudía alí. Se o "google" non me minte, a última -cando menos de pé feito- debeu ter lugar no ano 2009, logo de que un ministro cuxo nome non lembro, afirmase que a parella de asasinos de Miguel Ángel Blanco tiñan unha serie de dereitos garantidos pola lei, que lle permitían celebraren un...

Manadas

Arestora case sería capaz de afirmar que, tal como acontece no fútbol onde todos levamos dentro un seleccionador, do mesmo xeito levamos tamén un experto no código penal español. Teñen sido tantas as conversas e debates mantidos nos últimos días na conversa nocturna familiar, nun descanso do traballo ou...