Antonio Piñeiro

Malia que a primeira luz viuna en Vigo, todos o tiñamos por ourensán de Ventosela porque foi na casa dos avós onde tomou conciencia de sermos fillos dunha lingua á que lle había dedicar a vida. Á lingua e ós que, a fouce e a martelo a cicelaron ata nós

Como portador dos apelidos Conde Cid, non podía ser doutro lugar ca de Allariz, concretamente de Vilaboa, a onde volvía con frecuencia logo de ter feito fortuna en Cuba co comercio de auga mineral, a Guinness e outras cervexas de importación

Como portador dos apelidos Conde Cid, non podía ser doutro lugar ca de Allariz, concretamente de Vilaboa, a onde volvía con frecuencia logo de ter feito fortuna en Cuba co comercio de auga mineral, a Guinness e outras cervexas de importación

Nacido en Ribadavia, malia que dende o primeiro ano o seu asentamento vital tivo como escenario a cidade de Vigo, á que lle dedicou os grandes folgos da súa existencia, como promotor dunha modernidade para Galicia na que acabou crendo el só

Coa nai en Bos Aires, creceu na casa dos avós, na aldea de Castrelo. Disque dende moi neno gustáballe o canto e con 13 anos ganou un concurso radial de flamenco en Oviedo. Así foi como Álvaro Domínguez se transformou en “Álvaro del Puerto”

Nacido en Xinzo de Limia, avogado, penalista, profesor de Dereito en Panamá, cónsul de Guatemala e de Costa Rica na Coruña e Ourense, republicano e articulista, todo iso foi un Julio Carballo que loitou contra Bugallal e ó final tivo que emigrar

Nacido cando o século dezanove dobraba o calendario, estudou medicina e xa dende a etapa do Instituto deu mostras dunha vocación social que exacerbou, xa como doutor, ó volver a Ourense, fose no agrarismo, no Liceo ou na Deputación

De tódolos personaxes que teñen asomado nestas crónicas anónimas, se alguén responde literalmente a ese concepto é Leopolda Ferreiro, unha das irmás Celso Emilio, quen, entre 1938 e 1943, dedicou a vida á custodia dos presos da guerra civil

Ourensán da capital e de familia chocolateira, ademais de sacerdote foi capelán castrense. En 1915 a lotaría do Nadal caeu no 48.685, que xogaba íntegro a tripulación do acoirazado Alfonso XIII -con base no Ferrol- e a José tocáronlle 300 mil pesetas

Nacido ocasionalmente en Santiago, a biografía de Silvio Fernández está intimamente ligada ás terras do Ribeiro do Miño, onde loitou pola protección do viño de raíz logo de ter demostrado que puido ser un dos referentes das artes plásticas galegas

A recente e silente reunión que mantivo esta pasada semana o presidente do Goberno co primeiro ministro marroquí, fíxome lembrar que na caixa de ourensáns que atesouro gardaba a memoria deste humilde labrador de Gustei que no ano 1925 foi mobilizado para ir defender as prazas españolas en Marrocos, formando parte do Batallón de Cazadores de Mérida Nº 3, e que foi quen de repoñerse a media ducia de disparos, chegando a ser condecorado coa Cruz Laureada de San Fernando, aínda que seis anos despois.

Aínda que naceu en Ciego de Ávila (Cuba), a súa traxectoria vital non se pode entender sen a sinalización de dúas aldeas de Ourense -Portela (Verea) e Ansemil (Celanova)- no seu caderno de bitácora, de onde procedían os seus enigmáticos pais

Non foi o único virtuoso que saíu dos albores ourensáns do século XX, pero si o máis anónimo. Alumno do precoz Bordas, Outumuro destacou moi cedo, viaxou por Hispanoamérica co Quinteto Hispania ata que trocou os escenarios por un Banco

Naceu en Celanova, estudou medicina, fíxose militar da Armada, estivo en Cuba e Filipinas e descubriu a poesía como xeito de expiación dos seus cismas, pero o que verdadeiramente lle arruinou a vida foi o amor non correspondido de Modesta

É moito o que se sabe da emigración masculina galega en Hispanoamérica, pero menos o que se sabe das mozas que decidían viaxaren soas á procura dun éxito que con moita frecuencia acababa sumido na explotación e na miseria

Tódalas crónicas din que naceu en Ourense, pero non fixan o lugar, polo que debeu ser na capital. En Santiago estudou ata quinto de Medicina, pero non se logrou licenciar, o cal non obstou para que exercera a medicina no amazónico Pará

Natural de Ourense, pasou de estudante reclamado pola xustiza no Madrid de 1855 (por destrozar un “organillo”) a resistir como militar o asedio de Cartaxena, fuxir a Francia, ser explorador en Sudamérica e morrer polo “vómito negro” na Habana

Nacido en Tamaguelos (1914), aprendeu o perigoso oficio de pirotécnico con seu pai. En 1936, por republicano, tivo que fuxir a Portugal. Foi devolto a Ourense. Fuxiu de novo a Francia e recalou en Venezuela onde volveu oficiar como pirotécnico

Naceu na Pobra de Trives, licenciouse en Ciencias en Santiago, doutorouse en Astronomía en Madrid e conxugou a docencia na Escola de Artes de Compostela coa actividade como xeógrafo e divulgador turístico dos encantos de Galicia