Mapas e navegadores

Hai cousas que a informática acabará matando. Por un lado, pese a que de cando en vez se fale de revival, a música en formato dixital acabou coas casetes e LPs e singles. O ordenador, coa máquina de escribir. A información que anda na rede -tipo Wikipedia-, coas Larousses ou Británicas. A fotografía dixital...

Panen et circenses, de novo

Cando o escritor romano Juvenal, na súa Sátira X, ironizaba sobre o desinterese mutuo entre o mundo da política e o pobo romano dicía exactamente, e permíntanme o latín, que está ben de cando en vez sacar o avó do armario: “… iam pridem, ex quo suffragia nulli uendimus, effudit curas; nam qui dabat olim imperium,...

La Romántica

Se cadra La Romántica non ten ocupado moitas liñas na prensa, nin nas revistas gastronómicas ou turísticas. Pero é o restaurante popular máis exitoso e que máis alegrías en temas de cuchipanda leva dado aos ourensáns desde hai, a ollo, uns trinta anos. Eu -e gábome delo- fun dos clientes dos primeiros días, cando o...

O algoritmo e o diésel

Cando o científico franco-alemán Rudolf Diésel, alá contra finais do XIX investigaba os motores de combustión interna, lonxe estaba de pensar que o seu apelido actuaría como epónimo do tipo de combustible que usarían eses motores. Iso que sempre teño dúbida de se chamarlle “gasóleo” pola vella ou “gasoil” por...

Nacionalistas e nacionalistos

Non sei se será de aplicación o dito de confundir o cu coas témporas ou outro semellante que nos remita ao absurdo de determinadas situacións. Ou será, simplemente, que hai que saber estar e saber a que público se dirixe un. O domingo pasado na entrega do premio Celanova Casa dos Poetas ao Parlamento Galego,...

Feliz ano novo!

Pois si. Iso de que empece o ano o 1 de xaneiro non deixa de ser unha convención un tanto estraña. Non é nesa data cando os días empezan a medrar, nin a devecer; non é un solsticio, nin un equinoccio; digamos que non hai razón astronómica, nin de cultura relixiosa que aconselle empezar a contar o ano desde o 1 de...

Pincho moreno e aparcadoiros alegais

Len ben. Moreno, non moruno, porque para iso, se cadra estaba mellor usar a forma galego-portuguesa -aínda que nós non a usemos moito- de “espetada”. Non me negarán que “espetada” é moito máis evocador de carne cravada -espetada- nunha variña de pau ou de metal, que a expresión “pincho moruno” ou incluso que a...

A humana historia do contrabando

Leo con deleite o magnífico libro de relatos de Alfredo Conde titulado “La secuela y otros cuentos del carajo”, e un deles, simpatiquísimo, titulado “Mi defendido”, comeza na cola dos coches que pasaban pola ponte de ferro de Tui- Valença un día no que o protagonista farto, pasaba, coa muller e sogra, o vello...

Vítimas do nazismo e do estalinismo

No ano 2008 o Parlamento europeo aprobou, por iniciativa do presidente da República Checa Vaclar Havel e doutros líderes de Europa Central e Oriental,  a conmemoración dunha data que pasa bastante desapercibida e non debera. Claro que festexar algo o día 23 de agosto non é fácil, pero non había escolla. A data...

Solución á cuestión municipal

Permítanme que mo tome con humor. Vexamos. Todos, -tirios, troianos, espectadores, paseantes, observadores, analistas, escépticos, apaixonados-, todos, de calquera tendencia punto do arco político -esquerda, dereita, arriba, abaixo, centro, dentro ou fóra-, todos, cidadáns activos ou, segundo o insulto de Facenda,...

Competencias vs incompetencia

Si usted sale ahora mismo de su edificio, al recorrer la calle lo estará haciendo por un espacio de competencia municipal, pero es probable que unos cientos de metros más adelante se adentre por una calle que en el pasado fue carretera de titularidad de la Diputación provincial y, aunque ya es solo una vía urbana,...

Sobre exónimos desaparecidos

A onomástica, a parte da lingüística que trata dos nomes propios, é ben curiosa. O normal é que se unha persoa se chama Xosé, se chame así do bautismo ao enterro. Pero haberá os que lle chamen Pepe ou Sr. Vázquez, se é o caso, e segue sendo o mesmo home. E se vai vivir a Inglaterra, seguro que sería Joseph ou Mr....

Non me gustan os cans

Non. Efectivamente. Así, en xeral, non me gustan os cans. Non soporto saír a dar unha volta polos camiños que me pete ás sete da maña, ou a calquera hora, e que os cans salten ladrando sobre os valados das casas como posesos, babexando como devecentes pola miña carne rica. Non teño madeira e heroe nin de vítima:...

A compañía de navegación de Galicia

Se tivese seiscentos ou setecentos millóns de euros sobros, que, sen mirar a conta,  creo que non, montaría, entre outras empresas, a Compañía de Navegación de Galicia. E con ela trataría de corrixir, parcialmente, un dos nosos pecados. Sabido é que nós sabemos darlle de comer ben á xente; por iso os que nos...

Inxustiza da igualdade

Efectivamente é moi inxusto tratar igual ao desigual. Respectar aos animais? Si claro. Pero desde logo cómpre ter un trato distinto coas nécoras a cos cans, e non fai falta que me explique moito: cocer vivo un can sería cousa de delincuentes sádicos, etc. pero para as nécoras, probriñas, é o seu. Outro exemplo...

Invasores e invasores

Voulles falar hoxe dos invasores. Non daquela mítica serie que botaron na TV de cando era en branco e negro e cando tiñamos o pelo, curiosamente, só negro. Tampouco deses alieníxenas que andan recollendo sinaturas pouco menos que a pé de praia en Sanxenxo para pedir que se poida educar en castelán os nenos de...

O centro ourensán, nova oportunidade

Cóntanme de Bos Aires que está en venda o histórico local do Centro Ourensán, xusto ao pé do Centro Galego e lugar emblemático como “casa” do galeguismo porteño, da Irmandade Galega e o Consello de Galicia, nos anos corenta e cincuenta e no solpor dos sesenta -e sede vital onde despachaba Castelao durante os seus...

Cazando menceres

Nesta época estival na que nos topamos, todos, máis ou menos, estamos en baixa actividade laboral. Uns temos vacacións puras; outros ramonean por oficinas a medio gas: horarios de verán, algúns asuntos freados ata setembro porque fulanito está de vacacións... Sobreenténdese, xa o temos todos asumido, que non é...

Cruzar A Ponte

Encantoume o debuxo da ponte de David Rubín. Efectivamente, unha ponte ten sentido pola xente que a cruza. Unha ponte sen peóns, sen animais, sen vehículos que a atravesen, é calquera cousa -un monumento, un adorno, unha construción- pero non unha ponte. Por iso, porque a esencia do ser pontil é ser cruzada,...

Lentes perdidos

Agora no verán, os maiores, cortos de vista, coa presbicia propia da idade, e para defenderse da claridade excesiva, adoitamos andar ata con tres pares de lentes. Ou sexa, uns de lonxe, outros para preto e outros para sol. Si, xa sei das progresivas. Pero tres é un bo número. Os lentes, así digo eu, así dicimos...