O xigante de Magarelos

Escribiu Delfín Caseiro unha breve pero ben documentada e precisa historia do xigante de Magarelos, que foi publicada no número cinco da revista Raigame, alá polo outono de 1997, que me serviu a min daquela para afondar na triste vida dun neno nacido na devandita aldea alaricana no ano 1916 e que tivo a desgracia...

Os cans ladran

Aconteceume onte de madrugada. Moi de madrugada. Aproximábase o reloxo ás cinco da mañá cando de súpeto o Quino -que é o meu can- comezou a ladrar dun xeito desacostumbrado. A consecuencia foi que se me foi o sono de contado. Fixen o que un acostuma a facer nestes casos, que non é outra cousa que agardar, pero ó...

Integridade

Querido Lalo, tal como che comentei o mesmo sábado, un enredo administrativo de pequena importancia impediume asistir, tal como tiña programado, ó acto de xustísima homenaxe que che tributou o Concello de Parada do Sil, do que es, dende hai tantos anos fillo adoptivo pola rama dos chocolateiros. O nomeamento...

O galo canta...

Hai unha canción infantil, da que tan só coñezo unha estrofa e descoñezo a súa orixe, que me veu á idea esoutro día cando escoitei o "discursu" do mozo asturiano ridiculizando maxistralmente ós urbanitas que non són quen de durmir porque os galos cantan cando ven as primeiras raiolas de luz, e sobre todo ó xuíz -ou...

Parroquianismo cibernético

Tomo como exemplo a hiperinflación -ou burbulla- partidaria que eclosionou nestas eleccións municipais na cidade de Ourense co fin de reflexionar, non só arredor da propia multiplicación de candidaturas coma pans e peixes, senón tamén a propósito das razóns que poden explicar por que cando a política -e os...

Gracias, Mark

Voulle contar unha anécdota, benquerido lector, que ten que ver coa música que me alerta cada vez que alguén me chama por teléfono. Podería ser un dos tonos preinstalados que trae de fábrica o devandito teléfono, ou un politono deses tamén prefabricados que se poden descargar por milleiros en calquera aplicación...

Foguetes para a chegada do cura

Contáronmo nantronte nun xantar, non vou dicir o lugar porque non ven a conto, pero non bote contas ó respecto porque o máis doado é que se poida equivocar. Quen o contou foi o propio protagonista e como, logo da resaca electoral estatal, xa comezan a prender a mecha dos días que faltan para as municipais e...

Rabia e ganas...

Leo no xornal do martes as valoracións dos -e das- representantes que saíron elixidos pola provincia de Ourense, tanto para o Congreso coma para o Senado e provócanme, en todo caso, varias reflexións. A primeira delas -se non reparou, fágalle unha nova lectura comparada- é a coincidencia temática que abordan os...

Os fantasmas non votan

O que vou relatar é un remedo de crónica electoral dende a perspectiva dun representante da administración. Direille que os representantes da administración son aquelas persoas que se encargan de certificar a apertura das mesas electorais, logo procuran senllos adiantos de participación á hora do xantar e a...

Rapazada

Debe ser por iso de que o idioma -calquera idioma- é coma un ser intelectualmente vivo, que aprende e desaprende e volve aprender, polo que entendo que ten razón de ser o que desta vez, benquerido lector, lle vou propoñer. Nos últimos tempos levo escoitado con certa asiduidade nos medios públicos galegos -é...

Así afogan o medio rural

Que a xente maior que vive na aldea é de madrugar abondo, é unha obviedade tan grande coma que os paxaros espertan coas primeiras raiolas de luz. Sexa porque en moitos casos aínda viven co reloxo de sol que sinalaba as horas agrarias, no pulso e coas campás da igrexa parroquial que anunciaban o medio día xusto ó...

Será a hora?

Que en Galicia os movementos sociais acontecen cun relativo tempo de retraso respecto de cando acontecen noutros lugares do mundo , é algo que non necesita máis ca un breve repaso á historia para ter unha confirmación empírica da aseveración que acabo de formular. Tomemos conta, poño por caso, canto tiveron que...

Catro follas dun trébol

Do mesmo xeito que ocorre co universal microrrelato do dinosaurio de Monterroso, de súpeto o mundo espertou e decatouse de que o patrimonio cultural aínda estaba alí. E non só aínda estaba alí, senón que tiña unha razón de ser para estar e ser valorado e conservado para o futuro. Acontece sempre o mesmo, ten que...

Territorio comanche

Iso foi o que -cunha lóxica esmagadora- lle contestou o aínda ministro de Asuntos Exteriores, Josep Borrell, á entrevistadora, cando esta lle preguntou polos ánimos cos que se achegaba a Galicia, "territorio PP". Se a palabra coherencia tivo algunha sinonimia con algún responsable institucional dentro dos dous...

Nunca estiven en Polonia

Nunca estiven en Polonia. Nin en Polonia, nin en outros moitos lugares do mundo. Supoño que alguén o ten calculado xa, porque de todo e para todo hai na "viña do señor", pero eu non sei cantas vidas teriamos que vivir para percorrer completamente este "pequeno punto azul pálido", que diría Carl Sagan e que tanto...

Palmeiras e monumentos

Non é a primeira vez que traio a colación esta miña teima, sobre a que reincido, non porque me afecte a min particularmente, senón porque é moi posible que sexa unha opinión bastante común, que xustificaría, non só a súa divulgación, senón tamén o feito en si de que eu dende esta xanela privilexiada trate de...

Un esputo por Whatsapp

Foi o venres pola tarde mentres me dedicaba á escribir unha sinxela gabanza "postmortem" na memoria do cantor das cousas belas e neto do concello de Punxín, Alberto Cortez. Pedía eu, naquel momento, que alguén tivese a ben colocarlle unhas flores sinxelas a carón da rúa que o inmortaliza na súa patria primordial...

Flores en Punxín

Hoxe debería sumarme á riada informativa da xornada e escribir sobre a Ribeira Sacra, logo do salto cualitativo que a proposta acaba de dar para colocarse de contado na lanzadeira que lle pode outorgar de aquí a uns meses un marchamo cualificativo de carácter universal. Debería facelo. Pero como seguro que vai...

Socializar a ourensanía

Hai discursos e discursos. Hainos con excelente estructura gramatical, magnífica oratoria, certeiras citas literarias e interesantes asuntos que tratar, pero que a medida que centran o seu obxectivo nas formas, se cadra van perdendo de vez as cuestións de fondo que os motiva e cando un oínte quere facer un mero...

Socializar a ourensanía

Hai discursos e discursos. Hainos con excelente estructura gramatical, magnífica oratoria, certeiras citas literarias e interesantes asuntos que tratar, pero que a medida que centran o seu obxectivo nas formas, se cadra van perdendo de vez as cuestións de fondo que os motiva e cando un oínte quere facer un mero...